Μάνο μας Λείπεις…

Σεπτέμβριος 17, 2007 at 11:53 μ.μ (Uncategorized) (, , )

Με τις εκλογές κόντεψα να το ξεχάσω: σαν σήμερα (17 Σεπτεμβρίου) πριν από 25 χρόνια πεθαίνει στη Μόσχα ο Μάνος Λοΐζος σε ηλικία μόλις 45 ετών… Ήμουν πολύ μικρός τότε για να το θυμάμαι, αλλά μεγάλωσα με τα τραγούδια του, αγαπώντας τα ένα-ένα, και όταν άρχισα να καταλαβαίνω καλύτερα τον εαυτό μου, υπήρξε ο πρώτος για του οποίου τον θάνατο έκλαψα αναδρομικά…Σπουδαίος μουσικός, με καταπληκτικό ένστικτο στη δημιουργία ωραίων τραγουδιών και στις ευφάνταστες ενορχηστρώσεις, μας χάρισε μέσα σε δεκατέσσερα χρόνια, εκτός από πολλά σκόρπια διαμάντια, μια ντουζίνα περίπου δίσκους 33 στροφών, γεμάτους με σπουδαία τραγούδια από κάθε άποψη, τα περισσότερα από τα οποία τραγουδήθηκαν και τραγουδιούνται ακόμα.

Ακούγοντας για άλλη μια φορά τραγούδια του Μάνου, δεν θέλω να πω τίποτα άλλο, παρά μόνο να του αφιερώσω ένα τραγούδι που γράφτηκε στη μνήμη του από τον Χρήστο Νικολόπουλο πάνω σε στίχους του επιστήθιου φίλου του, Λευτέρη Παπαδόπουλου. Το τραγουδά ένας ακόμα από τους στενούς του φίλους, ο Γιώργος Νταλάρας…

Αντίο φίλε…

2 Σχόλια

  1. provato είπε,

    Σεπτέμβριος 18, 2007 στο 9:27 μ.μ

    μπράβο ρε που το θυμήθηκες. εγώ το είχα ξεχάσει.

    ένας από τους καλύτερους έλληνες συνθέτες ο Μάνος.

    :-)

  2. stayros είπε,

    Σεπτέμβριος 19, 2007 στο 12:45 π.μ.

    Είναι θαυμαστό στον μουσικό κόσμο κάποιος να μπορεί να εμπνεύσει, είναι αξιόλογη η προσπάθεια των μουσικών να περάσουν τον δικό τους κόσμο ως καταφύγιο, όμως, στην περίπτωση του Μάνου, είναι ονειρικό, δαιμονικά ευχάριστο, το ότι έντυσε μουσικά τις αλήθειες μας, τα πάθη μας, την πραγματικότητά μας, για να μην την φοβόμαστε μα να την αντιμετωπίζουμε, και να την καθορίζουμε με τις δικές μας πράξεις… ΜΑΝΟ μας λείπεις!!!

Δημοσίευσε ένα σχόλιο