Κι εκεί που ο άλλος ή η άλλη είναι αυτό ακριβώς (“άλλος”), έρχεται το πρώτο ερωτικό φιλί ανάμεσά σας και το “εγώ και εσύ” αρχίζει να μεταλλάσσεται σε ένα δειλό “εμείς”. Πιο συγκλονιστική στιγμή σε μια ερωτική σχέση δεν υπάρχει από αυτή την αμοιβαία προσέγγιση δύο σωμάτων για πρώτη φορά. Συγκοινωνούντα δοχεία που ποθούν να μεταγγίσουν την αλήθεια τους μέσα από χείλια που τα κούρασαν τα ψέμματα, ενωνόμαστε με μια αδέξια αθωότητα για πρώτη (και τελευταία) φορά στη συνάντησή μας. Από κει και πέρα κάθε φιλί μας γίνεται όλο και πιο έμπειρο και στις πιο ευτυχείς περιπτώσεις και πιο εμπύρετο…
Μόνιμος σύνδεσμος
6 σχόλια
Τα παρακάτω τα είχα υπαινιχθεί ως σχόλιο και εδώ, αλλά η σημερινή πρωτοβουλία μου δίνει την ευκαιρία να τα ξαναπώ πιο όμορφα και συμμαζεμένα.
Το να θέλουμε να σώσουμε ή να προστατέψουμε το περιβάλλον είναι εξίσου εγωιστικό εκ μέρους μας ως έμβιου είδους όσο και το να το εκμεταλλευόμαστε ή να το επηρεάζουμε αδιαφορώντας για το είδος των αλλαγών που επιφέρουμε σε αυτό. Ίσως και περισσότερο. Δε χρειάζεται να έχουμε αυταπάτες ανιδιοτέλειας ή ότι το κάνουμε για το καλό του πλανήτη. Για μας το κάνουμε, όσοι το κάνουμε, για το καλό των ανθρώπων.
Η λέξη “περιβάλλον” αναφέρεται -με βάση την ετυμολογία της- σε αυτό που βρίσκεται γύρω μας, που μας περιβάλλει, στον χώρο μέσα στον οποίο ζούμε. Όλες οι κινήσεις εκ μέρους των ανθρώπων για την προστασία του αποσκοπούν είτε στο να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη και ποιοτικά βέλτιστη επιβίωσή μας σε αυτό είτε στη διατήρηση -τοπικά και παγκόσμια- ενός οικοσυστήματος, με τη χλωρίδα του, την πανίδα του και όλα τα κομφόρ, το οποίο θεωρούμε αξιωματικά καλύτερο, μάλλον γιατί μέσα σε αυτό αναπτυχθήκαμε ως σήμερα και γιατί θεωρούμε “ανήθικη” την εξαφάνιση (με δική μας άμεση ή έμμεση υπαιτιότητα) ζώων και φυτών.
Με άλλα λόγια η αγάπη προς το περιβάλλον είναι ουσιαστικά αγάπη προς τον άνθρωπο (ως είδος) και όχι ρομαντικές σαχλαμάρες ή δεντροαγκαλιάσματα. Θέλουμε ένα σπίτι στο οποίο θα μπορούμε να μείνουμε για πάντα και μάλιστα σε όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες και την αυλή του σπιτιού αυτού όσο πιο όμορφη γίνεται με βάση το δικό μας γούστο. Απλά και εγωιστικά.
Μόνιμος σύνδεσμος
14 σχόλια
Σε είδα δυο ώρες πριν, έξι μήνες μετά.
Με είδες κι εσύ.
Εσύ στο λεωφορείο κι εγώ στη στάση.
Περίμενα άλλο λεωφορείο.
ΥΓ. Όταν πλάθουμε στο μυαλό μας μια σκηνή που υποθέτουμε πως θα συμβεί στο μέλλον, ποτέ δεν εξελίσσεται όπως την έχουμε σκεφτεί. Πάντα στο περίπου… Ευτυχώς.
Μόνιμος σύνδεσμος
5 σχόλια
Τα κεφάλια έχουν μπει και πάλι μέσα εδώ και ένα μήνα, οι μπαταρίες έχουν γεμίσει για τα καλά, ο καιρός έσφιξε και ήρθε η ώρα για την ερασιτεχνική θεατρική μας ομάδα να ετοιμάσει μια καινούρια θεατρική παράσταση. Το βασικό μας πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε βρει ακόμα κατάλληλο έργο. Όποιος μπορεί, ας προτείνει κάποιο που είδε και του άρεσε, με βάση τους εξής περιορισμούς: 15-17 ρόλοι, πολλοί γυναικείοι ρόλοι και, κυρίως, κωμωδία. Αν δεν μπορείτε να σκεφτείτε κωμωδία με τόσο πολυπληθή διανομή, δεν πειράζει: αρκεί οποιαδήποτε κωμωδία σας άρεσε πολύ.
Ευχαριστώ προκαταβολικά!
Τελευταία ανανέωση: Αν κάποιος διαθέτει (μεταφρασμένο κατά προτίμηση) το θεατρικό έργο του Jack Sharkey “Black Out” ή έστω συγκεκριμένες πληροφορίες για το πως μπορώ να το βρω, τον παρακαλώ να επικοινωνήσει μέσω email μαζί μου…
Μόνιμος σύνδεσμος
10 σχόλια
Είσαι φιλόλογος. Παίρνεις τον Ιούνιο μετάθεση σε περιοχή όπου δεν υπάρχουν κενές οργανικές (δηλαδή “μόνιμες”) θέσεις. Σε στέλνουν προσωρινά σε ένα γυμνάσιο όπου διδάσκουν και άλλοι τρεις φιλόλογοι. Με βάση το υποχρεωτικό ωράριο του καθενός και τον συνολικό αριθμό ωρών όλων των φιλολογικών μαθημάτων στο σχολείο μπορούν να καλυφθούν όλες οι ώρες από τους υπάρχοντες φιλολόγους και δύο από αυτούς θα διδάσκουν μια ώρα λιγότερη από το υποχρεωτικό ή ένας δύο ώρες λιγότερες. Στην κατανομή των μαθημάτων όμως οι δύο παλιότερες φιλόλογοι επιμένουν να διδάσκουν από δύο ώρες λιγότερες η καθεμιά και οι δύο νεότεροι από τρεις. Σύνολο δέκα ώρες λιγότερες (αντί για δύο). Ο λόγος; Το μάθημα Ιστορίας στην Α΄τάξη (4 ώρες συνολικά) ανατέθηκε στην καθηγήτρια των γαλλικών και το μάθημα της Ιστορίας στη Β΄(άλλες 4 ώρες) στον θεολόγο (τακτική που δυστυχώς εξακολουθεί να εφαρμόζεται κατά κόρον). Δικαιολογίες; Να μην μετακινηθούν και σε άλλο σχολείο αυτοί οι συνάδελφοι και να μην έχουν πλήρες ωράριο οι φιλόλογοι τη στιγμή που όλοι οι άλλοι δεν έχουν.
Τρεις βδομάδες μετά την έναρξη των μαθημάτων έρχεται στο σχολείο σου έγγραφο με χρονολογία τριών βδομάδων πριν που σε στέλνει και σε δεύτερο σχολείο για 8 ώρες μειώνοντας ταυτόχρονα τις ώρες σου στο σχολείο που ήδη διδάσκεις…Το καλύτερο; Στο καινούριο σχολείο έχουν ανάγκη για 4 φιλολόγους και αναρωτιούνται γιατί έστειλαν μόνο μισό.
Αποτέλεσμα; Ένας καθηγητής μοιράζεται άσκοπα σε δύο σχολεία τη στιγμή που θα μπορούσε να βρίσκεται μόνο στο ένα (και, ως γνωστόν, όταν εργάζεσαι σε δύο ή παραπάνω σχολεία είναι σαν να μην είσαι σε κανένα), δύο καθηγητές διδάσκουν ένα αντικείμενο που δεν είναι της ειδικότητας τους, ενώ αυτοί που την πληρώνουν περισσότερο είναι οι μαθητές που θα διδαχτούν Ιστορία από δύο συναδέλφους τυπικά λιγότερο “ειδικούς” παρά το γεγονός ότι δεν ήταν απαραίτητο.
Μήπως γι’ αυτό θεωρούν κάποιοι το επίπεδο των σχολικών εγχειριδιών της Ιστορίας ως το πιο κεφαλαιώδες ζήτημα στη διδασκαλία της; Να είναι όσο το δυνατόν καλύτερο δηλαδή το βιβλίο ώστε να ισοσκελίζεται η παρωδία που περίγραψα;
Μόνιμος σύνδεσμος
4 σχόλια
Ωραία είναι που ένας κόμπος -όχι πολύ σφιχτός- ανεβαίνει στο λαιμό μου κάθε φορά που περνάω από τη γωνία Εγνατίας-Αντιγονιδών, εκεί που δίναμε τα αλλόκοτα ραντεβού μας…
“Ξέχασα” σημαίνει “πέθανα”, που είπε κάποτε κι ο Σαββόπουλος…
Μόνιμος σύνδεσμος
Γράψτε ένα σχόλιο
Στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία δημοσιεύεται σε άρθρο για τον Πούτιν αυτή η φωτογραφία,
με λεζάντα τις φράσεις “Η νεολαία στηρίζει ανοιχτά τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Και το κάνει με κάθε τρόπο.” Το ερώτημα, το οποίο το απευθύνω ιδιαίτερα στους ειδικούς επί της ψηφιακής φωτογραφίας, είναι αν πρόκειται για αυθεντική φωτογραφία ή για φωτομοντάζ -κοινώς φωτοσοπιά… Όποιος μπορεί να με διαφωτίσει είναι ευπρόσδεκτος.
Μόνιμος σύνδεσμος
8 σχόλια
Τι εικοσιτετράωρο (σχεδόν) και το σημερινό! Από το πρωί μέχρι και το απογευματάκι μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρυφερής ευθυμίας τρυγήσαμε το αμπέλι και τις κληματαριές του παππού (700 κιλά σταφύλια) στο χωριό της μάνας μου, πατήσαμε τα σταφύλια και ενδιάμεσα φάγαμε το πάντα πεντανόστιμο φαγητό της γιαγιάς.
Έπειτα, στο κέντρο μιας πόλης που δε λέει ν’ αποφασίσει αν έχει φθινόπωρο ή άνοιξη, ένα γλυκό δίωρο με τη θεά Αθηνά (ακόμα κι αν κάποια βλέμματα έμειναν μετέωρα και κάποιες φράσεις λειψές -ή ίσως ακριβώς γι’ αυτό), μπυρίτσα με την Ελευθερία στο Urban ακούγοντας τις ωραίες μουσικές και τις ακόμα πιο ωραίες ιστορίες του Ίνδικτου.
Και ευτυχώς η βραδιά δεν τελείωσε εκεί, χάρη στη φαεινή ιδέα της καλής μου Ελευθερίας: Barωδος για ζωντανή μουσική από τρεις καταπληκτικούς μουσικούς. Υπέροχα τραγούδια, καταπληκτικές εκτελέσεις και διασκευές γνωστών κομματιών, τρομερή ενέργεια, επικοινωνία με το κοινό και ένας τραγουδιστής που, εκτός από την ανατριχιαστικά χαμαιλεοντική φωνή (αν δεν τον βλέπεις, στα περισσότερα τραγούδια νομίζεις ότι ακούς τον αυθεντικό εκτελεστή!), μου θύμισε (πολύ) παλιές εποχές. Πάνω από τέσσερις ώρες ήμασταν εκεί και δε βαρεθήκαμε στιγμή, ενώ μετά το τέλος του προγράμματος βρέθηκα να αναρωτιέμαι αν ο τραγουδιστής-κιθαρίστας είχε παραπιεί ή έχει πρόβλημα στα μάτια, αφού με έκανε 18 χρονών 
(άσε που μπορεί επιτέλους να βρήκα στο πρόσωπό του και κάποιον που θα μου μάθει να παίζω κιθάρα και όχι να την ταλαιπωρώ).
Και τώρα, μετά από μια βόλτα στους δρόμους που παραπαίουν ανάμεσα στα υπόλοιπα του Σαββατόβραδου και στην κυριακάτικη ραστώνη, κοιτώ από το παράθυρό μου μια φλούδα φεγγαριού παρέα με τον Αυγερινό να επιθεωρούν αφ’ υψηλού την πόλη στην πιο μαχμουρλίδικη στιγμή κάθε εβδομάδας.
Η ζωή δεν είναι απλά όμορφη. Είναι απλή όμορφα…
Technorati Profile
Μόνιμος σύνδεσμος
2 σχόλια
Μακάρι να χάναμε και στη ζωή μας έτσι… Μπράβο ρε Αριανάρα!
ΥΓ. Συγχαρητήρια και στις άλλες ομάδες μας: θα χορτάσουμε ποδόσφαιρο τον φετινό χειμώνα. Πάντα τέτοια!
Μόνιμος σύνδεσμος
2 σχόλια
My StumbleUpon Page
