Λέξεις

Οκτώβριος 1, 2007 at 12:28 π.μ. (Uncategorized) (, )

Σήμερα μίλησα πολύ με φίλους. Λογομάχησα, συμφώνησα, διαφώνησα, κουτσομπόλεψα, έγραψα σχόλια σε μπλογκ. Τόσο πολύ νιώθω βαρύς από τις λέξεις, που μου ήρθε στο νου κάτι που έγραψα 15 μήνες πριν, σε μια σχολική αίθουσα την ώρα που τα παιδιά έγραφαν μια ακόμα ανούσια έκθεση ιδεών:

Όλες οι λέξεις βάρυναν

Μεσόκοπες επαρχιώτισσες μητέρες

Πικράθηκαν

Μονάχες με τον άντρα τους για χρόνια

(παιδιά, κομμωτήρια, τηλεόραση)

Φωταψίες γαλακτώδεις

Που σκοτεινιάζουν τις ψυχές

Κι έτσι δε βρίσκουν πια η μια την άλλη

Λιγόθυμες από τη νάρκη

Τραπεζοκόμοι ενός αδιάφορου δείπνου

Παρέες γλάρων σε βρώμικο λιμάνι

Κρώζουν με μιαν αφόρητη λευκότητα.


Όλες οι λέξεις βάρυναν

Κι απόμειναν πιο ελαφρές

Οι μέρες που τις κουβαλούν

Σε πλαστικές σακούλες σκουπιδιών.

6 Σχόλια

  1. Nefelia είπε,

    Οκτώβριος 2, 2007 στο 2:57 π.μ.

    Σου έχω ξαναπει ότι μου θυμίζει Δημουλά, ε?
    Μ’αρέσει.

  2. Tsouknida είπε,

    Οκτώβριος 2, 2007 στο 11:22 π.μ.

    εμένα αυτό το “Τραπεζοκόμοι ενός αδιάφορου δείπνου” μου δημιούργησε πολλά ερωτηματικά και αυτοκριτικές ενδοσκοπήσεις..

  3. gazakas είπε,

    Οκτώβριος 5, 2007 στο 7:46 μ.μ

    @Nefelia:

    Μάλλον μου το έχεις πει… Σ’ ευχαριστώ…

    Με γεια το σπήλαιο!

  4. gazakas είπε,

    Οκτώβριος 5, 2007 στο 7:47 μ.μ

    @Tsouknida:

    Εμένα να δεις…

  5. maria i. είπε,

    Μάιος 19, 2008 στο 7:48 μ.μ

    πολύ μου άρεσε, και δεν μου θυμίζει τίποτα άλλο, μου άρεσε γι΄ αυτό το λόγο

  6. gazakas είπε,

    Μάιος 21, 2008 στο 9:32 π.μ.

    Σ’ ευχαριστώ πολύ!

Δημοσίευσε ένα σχόλιο