Ο Δρόμος προς την Κόλαση

Ιουλίου 15, 2008 at 2:25 μμ (Uncategorized) ()

Τι θα ήταν η ποίηση χωρίς τις καθαρές προθέσεις;


Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι.

Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους:
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο…

Επιμένει να ζει με τους νεκρούς του
Όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο,
για νά’χω σταθεί στην άκρη του
κρατώντας λουλούδι και χαμογελώντας,

θα πεί

πως

τόσος πόνος τόση ζωή

πήγαν

στην άβυσσο

για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη.


2 σχόλια

  1. μάκης είπε,

    Ιουλίου 15, 2008 στο 6:09 μμ

    Από τον Καβάφη στον Καρυωτάκη, από τον Ρίτσο στη Δημουλά και με ένα σάλτο στο Σεφέρη!
    Αλήθεια, τι θα ήταν η ποίηση χωρίς τις καθαρές προθέσεις?

    Απάντηση

  2. gazakas είπε,

    Ιουλίου 16, 2008 στο 2:07 πμ

    @ μάκης:

    Εσύ είσαι καλός!
    Τι θα ήταν; Ίσως να μην έστρωνε το δρόμο προς την κόλαση με αυτές…

    Απάντηση

Δημοσίευσε ένα σχόλιο