Μέσα στη Νύχτα

Ο ΑΝemos, προτείνοντας σε μια σχετικά πρόσφατη ανάρτησή του την απεμπλοκή του Συνασπισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε ότι επρόκειτο για το πιο δύσκολο κείμενό του στα χρόνια που διατηρεί ιστολόγιο. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για το παρόν κείμενο. Ελπίζω μόνο να μη χρειαστεί να ακολουθήσει κάποιο δυσκολότερο πολύ σύντομα…

Από την ώρα που έχω πληροφορηθεί την ισχυρή πιθανότητα να βρεθεί ο Διονύσης Σαββόπουλος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα. Ένας από τους πρώτους που κατάλαβε την απάτη που λεγόταν Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, ο άνθρωπος που αρνήθηκε πάμπολλες φορές ανάλογες προτάσεις, που στεκόταν κριτικά λίγο ή πολύ, ακόμα και μέχρι πρόσφατα, απέναντι στην εξουσία, συζητά, λένε, την πλήρη μετατροπή του σε αυτά που χτυπούσε αλύπητα με τα τραγούδια του…

Δεν έχω αυταπάτες. Ο Σαββόπουλος είναι εδώ και καιρό κομμάτι του συστήματος. Θέλω όμως να εξακολουθήσω να πιστεύω ότι παραμένει τέτοιο με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Άλλο είναι να είσαι φίλος, ακόμα και κολλητός, του ΓΑΠ, κι αλλιώς να ξεφτιλίζεσαι έτσι. Τι έχει να κερδίσει στα 65 του με μια θέση στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ; Ποια ματαιοδοξία μπορεί να τον ωθήσει τόσο μακριά από απόψεις που έχει εκφράσει τόσο μέσα από το έργο του όσο και με τον δημόσιο λόγο του;  Τι δουλειά έχεις Διονύση εκεί μέσα;

Πέσαν πολλά κάστρα τα τελευταία χρόνια… Εύχομαι αυτό να σταθεί όρθιο. Όχι επειδή κάτι τέτοιο θα άλλαζε πραγματικά την κατάσταση, αλλά γιατί το έχουμε ανάγκη έστω και σε συμβολικό επίπεδο…

Ανανέωση (21/09/09): «Ακούω αυτές τις μέρες ότι πάω για Βουλευτής Επικρατείας. Πρόκειται -σας βεβαιώ- για φήμη εντελώς ανυπόστατη. Ουδείς μου ζήτησε κάτι τέτοιο. Εξάλλου δεν θα μπορούσα να ανταποκριθώ – μολονότι θα ήταν τιμητικό για μένα – διότι έχω πολύ δουλειά μπροστά μου φέτος. Δράττομαι πάντως της ευκαιρίας να ευχηθώ στον Γιώργο Παπανδρέου καλή επιτυχία και αυτοδυναμία».

Με αυτή τη δήλωση ο Διονύσης Σαββόπουλος διέψευσε τις φήμες που αποτέλεσαν την αφορμή για αυτή την ανάρτηση και -έστω και σε συμβολικό επίπεδο- δεν καταβαραθρώθηκε -ακόμη- στην εκτίμησή μου. Το ζήτημα που γεννάται βέβαια είναι άλλο με βάση αυτές τις δηλώσεις: ή ο Σ. λέει την αλήθεια, οπότε κάποιοι έπαιξαν ένα περίεργο παιχνίδι με το όνομά του (όπως και με αυτό του Γαβρά) ή όντως του ζητήθηκε και αυτός δεν θέλησε να συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο, αλλά δεν το είπε για να μην εκθέσει τον ΓΑΠ δηλώνοντας ότι του αρνήθηκε.

“Η ποιότητα της δημοκρατίας αναδεικνύεται από την ελεύθερη έκφραση των απόψεων όλων των πολιτών και από την ενθάρρυνση της καλλιέργειας ενός πολιτισμού ανεκτικότητας. Η πολιτική ανεκτικότητα προϋποθέτει την ελευθερία της έκφρασης, τον ανοικτό διάλογο και το σεβασμό στη διαφορετικότητα των απόψεων. Εναπόκειται στους δημοκρατικούς θεσμούς, μεταξύ των οποίων κορυφαίος θεσμός είναι το Κοινοβούλιο, η άμβλυνση των εντάσεων που προκύπτουν από τις αντιθέσεις, η προσπάθεια για σύνθεση των διαφορετικών απόψεων και η διασφάλιση της ενεργούς συμμετοχής όλων των κοινωνικών ομάδων.”

Συμφωνα με σχετική εγκύκλιο του ΥΠΕΠΘ το παραπάνω θέμα πρέπει να δοθεί στους μαθητές της γ΄ γυμνασίου και β΄ λυκείου για να το σχολιάσουν και να καταγράψουν τις θέσεις και τις απόψεις τους (για να γράψουν δηλαδή μια παλιά, καλή έκθεση). Ε, ρε γλέντια!

Οι ορνιθολόγοι λένε ότι οι στρουθοκάμηλοι δεν βάζουν το κεφάλι τους στην άμμο όταν απειλούνται, αλλά το βάζουν στα πόδια (όχι το κεφάλι). Δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους Έλληνες (μάλλον με κεφαλαία όλα τα γράμματα πρέπει να τους γράψω, θα καταλάβετε όμως σε ποιο είδος συμπολιτών μας αναφέρομαι).

Πριν λίγο τελείωσε ο πρώτος στη ιστορία αγώνας μπάσκετ ανάμεσα στην Ελλάδα και στη χώρα που δεν έχει όνομα. Κατά τη διάρκεια της μετάδοσής του από τη ΝΕΤ λοιπόν δεν έφτανε που εκφωνητής και σχολιαστής (Βαγγέλης Ιωάννου-Γιώργος Λημνιάτης) Σκόπια την ανέβαζαν, Σκοπιανούς τους κατέβαζαν, ήρθε κάποια στιγμή και το μαύρο τετραγωνάκι -που μετά έγινε άσπρο (τους φάνηκε αντιαισθητικό το μαύρο, μη πολιτικώς ορθό, δεν ξέρω)- για να κρύβει τα αρχικά MKD στην κάρτα με το σκορ που υπήρχε στην κάτω αριστερά γωνία της οθόνης, με βάση προφανώς τη λογική ότι ό,τι δεν φαίνεται δεν υπάρχει κιόλας.

Δεν ξέρω αν το γνωρίζουν οι υπερευαίσθητοι που αποφάσισαν αυτή τη γελοιωδέστατη κίνηση, αλλά  πλέον αυτά τα αρχικά χρησιμοποιούνται διεθνώς και μάλιστα χρησιμοποιήθηκαν και πέρσι στις μεταδόσεις των  Ολυμπιακών Αγώνων… Όπως φυσικά θα έπρεπε να γνωρίζει και ο, συμπαθής κατά τα άλλα, Ελληνάρας εκφωνητής ότι για τη χώρα που αποκαλούσε “Σκόπια” η Ελλάδα έχει αποδεχθεί το -προσωρινό έστω- όνομα FYROM.

ΥΓ.1 Η τεράστια σημαία με τον ήλιο της Βεργίνας στην κερκίδα και οι δεκάδες μικρότερες με το ίδιο σύμβολο είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους συντρόφους τάσσονται στο πλευρό των γειτόνων αγνοώντας τον εθνικισμό τους μόνο και μόνο γιατί συγκρούεται με τον ντόπιο εθνικισμό. Σκεφτείτε μονάχα τι θα έλεγαν οι ίδιοι αν σε αγώνα με την Τουρκία υπήρχε -εξίσου βλακωδώς- αντίστοιχου μεγέθους πανό με την Αγία Σοφία…

ΥΓ.2 Το πανό Hell…Ass δεν με πείραξε, γιατί καταλαβαίνω ότι οι άνθρωποι αυτοί θεωρούν την Ελλάδα (και δικαίως ως ένα βαθμό) ως τον “κακό” της ιστορίας…

Ιδέα μου είναι ή ο Βαγγέλης Πλάκας (δημοσιογράφος της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ) κάνει πλάκα με τον τίτλο του σημερινού άρθρου του;

Ανανέωση (3:36 μ.μ.): Το λινκ που δίνω πιο πάνω οδηγούσε σε άρθρο του Βαγγέλη Πλάκα στη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ το οποίο είχε τίτλο “Το παζλ των γαλάζιων λιστών” και αναφερόταν στη συγκρότηση των ψηφοδελτίων τη ΝΔ. Επειδή μάλλον ο τίτλος αυτός δημιουργεί προφανείς συνειρμούς, το συγκεκριμένο άρθρο με αυτόν τον τον τίτλο και στο λινκ που δίνω έχει αφαιρεθεί από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας. Το μόνο που κατόρθωσα να διασώσω για του λόγο το αληθές είναι η αναζήτηση στο google που δείχνει ότι όντως υπήρξε αυτός ο τίτλος: