Μέσα στη Νύχτα

Είσαι φιλόλογος. Παίρνεις τον Ιούνιο μετάθεση σε περιοχή όπου δεν υπάρχουν κενές οργανικές (δηλαδή “μόνιμες”) θέσεις. Σε στέλνουν προσωρινά σε ένα γυμνάσιο όπου διδάσκουν και άλλοι τρεις φιλόλογοι. Με βάση το υποχρεωτικό ωράριο του καθενός και τον συνολικό αριθμό ωρών όλων των φιλολογικών μαθημάτων στο σχολείο μπορούν να καλυφθούν όλες οι ώρες από τους υπάρχοντες φιλολόγους και δύο από αυτούς θα διδάσκουν μια ώρα λιγότερη από το υποχρεωτικό ή ένας δύο ώρες λιγότερες. Στην κατανομή των μαθημάτων όμως οι δύο παλιότερες φιλόλογοι επιμένουν να διδάσκουν από δύο ώρες λιγότερες η καθεμιά και οι δύο νεότεροι από τρεις. Σύνολο δέκα ώρες λιγότερες (αντί για δύο). Ο λόγος; Το μάθημα Ιστορίας στην Α΄τάξη (4 ώρες συνολικά) ανατέθηκε στην καθηγήτρια των γαλλικών και το μάθημα της Ιστορίας στη Β΄(άλλες 4 ώρες) στον θεολόγο (τακτική που δυστυχώς εξακολουθεί να εφαρμόζεται κατά κόρον). Δικαιολογίες; Να μην μετακινηθούν και σε άλλο σχολείο αυτοί οι συνάδελφοι και να μην έχουν πλήρες ωράριο οι φιλόλογοι τη στιγμή που όλοι οι άλλοι δεν έχουν.

Τρεις βδομάδες μετά την έναρξη των μαθημάτων έρχεται στο σχολείο σου έγγραφο με χρονολογία τριών βδομάδων πριν που σε στέλνει και σε δεύτερο σχολείο για 8 ώρες μειώνοντας ταυτόχρονα τις ώρες σου στο σχολείο που ήδη διδάσκεις…Το καλύτερο; Στο καινούριο σχολείο έχουν ανάγκη για 4 φιλολόγους και αναρωτιούνται γιατί έστειλαν μόνο μισό.

Αποτέλεσμα; Ένας καθηγητής μοιράζεται άσκοπα σε δύο σχολεία τη στιγμή που θα μπορούσε να βρίσκεται μόνο στο ένα (και, ως γνωστόν, όταν εργάζεσαι σε δύο ή παραπάνω σχολεία είναι σαν να μην είσαι σε κανένα), δύο καθηγητές διδάσκουν ένα αντικείμενο που δεν είναι της ειδικότητας τους, ενώ αυτοί που την πληρώνουν περισσότερο είναι οι μαθητές που θα διδαχτούν Ιστορία από δύο συναδέλφους τυπικά λιγότερο “ειδικούς” παρά το γεγονός ότι δεν ήταν απαραίτητο.

Μήπως γι’ αυτό θεωρούν κάποιοι το επίπεδο των σχολικών εγχειριδιών της Ιστορίας ως το πιο κεφαλαιώδες ζήτημα στη διδασκαλία της; Να είναι όσο το δυνατόν καλύτερο δηλαδή το βιβλίο ώστε να ισοσκελίζεται η παρωδία που περίγραψα;

Το πρωί πήρα το βάπτισμα του πυρός σε μια από τις πιο άχαρες και υποκριτικές διαδικασίες στην εκπαίδευση, στις επαναληπτικές εξετάσεις όσων μαθητών παραπέμφθηκαν σε αυτές λόγω βαθμολογίας ή ελλιπούς φοίτησης. Το μάθημα ήταν η Ιστορία της Β’ Γυμνασίου που καλύπτει το Μεσαίωνα και την Αναγέννηση περίπου. Βέβαια, ο συνάδελφος που το δίδαξε πέρσι, ένας αρκετά διαβασμένος θεολόγος, έκανε μια εγχείριση στο πόδι του που τον κράτησε πολλές βδομάδες εκτός, πράγμα που είχε ως συνέπεια η διδαχθείσα ύλη να εκτείνεται μέχρι και λίγο μετά την Άλωση και να περιορίζεται μόνο στην ιστορία του Βυζαντίου.

Τρία συμπαθητικά αγοράκια ήταν οι εξεταζόμενοι, ένας εκτός οποίων χρειάστηκε να ειδοποιηθεί τηλεφωνικά για να έρθει στο σχολείο. Και φυσικά δεν είχαν ανοίξει βιβλίο, και φυσικά δεν ήξεραν ούτε βασικές έννοιες, όπως τη λέξη “ιδρύω”, ούτε πότε έγινε η Άλωση ούτε τι θρησκεία έχουν οι Άραβες, και φυσικά κανείς, ούτε η Πολιτεία ούτε οι γονείς τους ενδιαφέρθηκαν όλο το καλοκαίρι μπας και διαβάσουν τίποτα, και φυσικά ο συνάδελφος κι εγώ προσπαθούσαμε στην προφορική εξέταση είτε να τους βγάλουμε με το τσιγκέλι κάποιες απαντήσεις τσάτρα-πάτρα είτε να τους υποβάλλουμε τις σωστές απαντήσεις, και φυσικά τους αφήσαμε τα βιβλία να τα διαβάσουν για μισή περίπου ώρα πριν τους εξετάσουμε και γραπτά, και φυσικά κάτι έγραψαν (μη φανταστείτε τίποτα το εντυπωσιακό), και φυσικά τους βαθμολογήσαμε έτσι ώστε ίσα-ίσα να περάσουν το μάθημα. Και φυσικά του χρόνου τέτοιο καιρό ή τον μεθεπόμενο Φεβρουάριο θα πάρουν και το απολυτήριο του Γυμνασίου με παρόμοιο τρόπο.

Παρωδία, ναι. Ντροπή, σίγουρα. Αλλά, τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε (κι εννοώ σήμερα, με όλα τα δεδομένα που έδωσα και όχι τι θα μπορούσε να έχει γίνει μέχρι να φτάσουν τα παιδιά αυτά εδώ); Η ερώτηση δεν είναι ρητορική και θα ήθελα πραγματικά να ακούσω προτάσεις.

ΥΓ. Ο τίτλος αναφέρεται στην ερώτηση που διατυπώνουν όλοι οι μετεξεταστέοι μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα -την αφήνω ασχολίαστη…

—————-
Now playing: ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΜΑΝΟΣ - Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΠΕΘΑΝΕ
via FoxyTunes