Τίτλος: Μέσα στη Νύχτα

Ο τίτλος του blog οφείλεται κυρίως σε δύο στίχους από δύο τελείως διαφορετικά τραγούδια (για την ακρίβεια το ένα είναι μελοποιημένο ποίημα), αλλά και σε σκέψεις μου για την ίδια τη νύχτα. Τα τραγούδια είναι το «Δρόμοι Παλιοί», ένα ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης, και το «Μέσα στη Νύχτα των άλλων» από τις Τρύπες. Στο πρώτο ο στίχος που μας ενδιαφέρει είναι το «Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανέναν/κι ούτε κανένας με γνώριζε» και για μένα αντιπροσωπεύει μια από τις καλύτερες μεταφορές για την πορεία του κάθε ανθρώπου μέσα στη ζωή (μια πορεία ενός αγνώστου εν μέσω αγνώστων μέσα σε έναν σκοτεινό δρόμο χωρίς ούτε ένα φως να μας καθοδηγεί στο μέλλον ή να φωτίζει το παρελθόν μας), ενώ στο δεύτερο είναι το «Τι γυρεύουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων;», που πάντα αναβοσβήνει σαν απορία στο μυαλό μου κάθε φορά που βγαίνω νυχτερινή έξοδο είτε στη μικρή μου κωμόπολη είτε σε τουριστικά μέρη είτε σε πολυσύχναστες πιάτσες στις πόλεις και νιώθω να μη χωράω μέσα σ’ αυτον τον κόσμο που (καμώνεται πως) διασκεδάζει. Όμως, το «Μέσα στη Νύχτα» έχει να κάνει και με το ότι μέσα μου η νύχτα πάντα συνδυάζεται με τη δημιουργικότητα, την ομορφιά, τον διάλογο μου με τον κόσμο και με τον εαυτό μου. Εξάλλου, τα περισσότερα από τα κείμενά μου έχουν γραφτεί νυχτερινές ή πρώτες πρωινές ώρες και συχνά τα νιώθω σαν παράθυρα μέσα στη δική μου, προσωπική μου νύχτα. Πάντως, ας μην θεωρηθεί ο τίτλος ως μια εξωτερίκευση καταθλιπτικών και πεισιθανάτιων τάσεων… Για μένα η νύχτα είναι κάτι γόνιμο και δημιουργικό κι ας είμαι μέσα της…

Στο κάτω-κάτω, κάθε νύχτα γεννά ένα πρωί…

Advertisements

9 thoughts on “Τίτλος: Μέσα στη Νύχτα

  1. 1ον) Του ‘δωσες και κατάλαβε. Τέσσερα ποστ σε μια ημέρα!
    2ον) Να τα πίνουμε χτες και να μαθαίνω σήμερα από τα λινκ του technorati ότι άνοιξες μπλογκ, το βρίσκω πρωτότυπο.
    1ον -> 3ον) Φαίνεται ότι είχες πράγματα να πεις, οπότε πολύ καλά έκανες και άνοιξες καινούριο.

    Ελπίζω να έχω καλό ποδαρικό. Καλωσόρισες πίσω!

  2. Κώστα, ευχαριστώ για το ποδαρικό!

    1ον) Τα είχα γράψει όλα μαζί, αλλά δεν ήθελα να ξεκινήσω με σεντονάρα!
    2ον) Ε, αφού σου είχα πει ότι θα το έκανα αυτές τις μέρες. Απλά σήμερα είχα και την κατάλληλη διάθεση.
    3ον) Θα δείξει το μέλλον αν έχω όντως πράγματα να πω…

    Ευχαριστώ και πάλι!

  3. Φτουυυυυυυυυυυυυυ! Κι ήθελα να σχολιάσω πρώτη, λένε ότι είμαι γουρλού 😉

    Παρεμπιπτόντως, εμένα το παλιό σου blog δε μου ανοίγει.

  4. Δεν πειράζει που δεν σχολίασες πρώτη: τρίτη και καλύτερη δε λένε; (λένε και κάτι άλλα, αλλά δεν μας κάνουν εν προκειμένω)

    Δε μπορώ να καταλάβω γιατί δε μπορείς να μπεις στο παλιό μου blog: εγώ κάνω κλικ στο link που έχω εδώ στο πρώτο post και μπαίνω κανονικά…

  5. θυμήθηκα τον τίτλο ενός βιβλίου το οποίο – φυσικά- δεν έχω διαβάσει : » Οι νύχτες μου είναι πιο όμορφες από τις μέρες σας «. Να ευχηθώ λοιπόν όμορφες και φωτεινές νυχτές. Γιατί μάλλον του φωτός είσαι…

  6. @ ελίζα

    Καλά, δε χάνεις και πολλά που δεν το διάβασες.
    Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές, που μου θύμισαν λίγο και την κλασική ευχή στον «Μαύρο Πύργο» του Stephen King…

    @ Allu Fun Marx

    Ευχαριστώ -ήδη είναι πολύ καλή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s