Βγήκαν οι Βαθμοί!!!

Σήμερα στο σχολείο από τις 12 και μετά είχαμε σωστό πανηγυράκι: μόλις αναρτήσαμε τις βαθμολογίες των φετινών υποψηφίων άρχισε ένας μικρός χαμός!

Χαμόγελα, αμηχανία, άγχος μέχρι τον υπολογισμό των μορίων, απόπειρες για προβλέψεις σχολών, κλάματα κάποιων επειδή δεν έγραψαν καλά και άλλων επειδή δεν έγραψαν όσο καλά ήθελαν, γενικά μια κατάσταση ντιπ στα χαμένα κι εμείς οι καθηγητές στη μέση να προσπαθούμε να βοηθήσουμε. Σε άλλους που τους είχε πάρει από κάτω να πούμε έναν καλό λόγο, σε άλλους να δείξουμε πώς υπολογίζονται τα μόρια, όλους να προσπαθούμε να τους ηρεμήσουμε, καθώς η πίεση της αναμονής τόσων ημερών έβγαινε μαζεμένη…

Η πιο μεγάλη πλάκα όμως ήταν όταν προς το τέλος είχαν μείνει κάποιες καλές μαθήτριες που έχουν συγκεντρώσει αρκετά μόρια για να μπουν σε ΑΕΙ, αλλά έδειχναν απογοητευμένες -η μια μάλιστα έκλαιγε. Ο λόγος; Είτε δεν περνούν μάλλον στο τμήμα που θέλουν (Παιδαγωγικό Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης) είτε δεν περνούν στην πόλη που θέλουν (Θεσσαλονίκη) είτε και τα δύο. Και να πεις ότι κάνουν αμάν για να γίνουν δασκάλες επειδή θέλουν να διδάξουν; Μα περνάνε και σε όποιο τμήμα της Φιλοσοφικής θέλουν (για να γίνουν φιλόλογοι). Ή μήπως τους περιμένει κάτι στη Θεσσαλονίκη; Μπα… άλλοι είναι οι λόγοι.

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες ενός φαινομένου που θα έπρεπε να γίνει αντικείμενο κοινωνιολογικής ανάλυσης: οι περισσότεροι υποψήφιοι με αξιώσεις έχουν ως πρώτες τους προτιμήσεις δύο κατηγορίες σχολών: τα μεν κορίτσια της θεωρητικής κατεύθυνσης επιθυμούν διακαώς τα παιδαγωγικά τμήματα, ενώ στις άλλες κατευθύνσεις, ιδίως στην τεχνολογική, όνειρο όλων σχεδόν είναι οι στρατιωτικές σχολές και η αστυνομία…

«Να πας να σπουδάσεις δασκάλα και μετά θα είσαι μια χαρά: θα δώσεις μια-δυο φορές ΑΣΕΠ για να διοριστείς και ακόμα κι αν δεν περάσεις έτσι θα διοριστείς κάποιες χρονιές ως αναπληρώτρια και μετά βολεύτηκες για όλη σου τη ζωή. Υπάρχει καλύτερο επάγγελμα για γυναίκα που θέλει να κάνει οικογένεια από το να γίνει δασκάλα; Θα βρείς και έναν δάσκαλο ή έναν καθηγητή και θα είστε σπέσιαλ!» Αυτή είναι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Το κίνητρο δεν είναι ακριβώς οικονομικό, αλλά μάλλον βασίζεται στο σχήμα «εύκολη σχολή άπαξ και μπεις-σίγουρη και μόνιμη αποκατάσταση-μέτριες απολαβές-δυνατότητα για μια γυναίκα να κάνει οικογένεια (μίλησε για φεμινισμό κανείς;)».

Εκεί όμως που πραγματικά τρελαίνομαι είναι ο έρωτας με το Στρατό και την Αστυνομία. Έρωτας, έτσι όπως το λέω. «Να περάσω εκεί, να πληρώνομαι από την εκπαίδευση ακόμα, να είμαι δημόσιος υπάλληλος, να σέβονται όλοι τη στολή μου, και ας παν να λένε οι άλλοι ότι θα είμαι καραβανάς ή μπάτσος. «Πατρίδα» είπατε; «Στην υπηρεσία του πολίτη»; «Προσφορά στην κοινωνία»; «Προσωπικά όνειρα»; Ωχ ρε μεγάλε, μη με πρήζεις! Τη σήμερον ημέρα το παν είναι τα φράγκα και η μούρη.» Ξέρετε τι θα πει να βλέπεις αριστούχους μαθητές (και μαθήτριες) να μην σκέφτονται ως επιλογή καμία σχολή πέρα από αυτές;

Και μετά από δύο χρόνια πληρώνεις 20χρονους χωρίς κανένα όνειρο να κουβαλάνε όπλα και να σου κόβουν κλήσεις ή να σου λένε το αμίμητο (που δυστυχώς το έχω ακούσει συχνά σε συζητήσεις με συνομήλικους αστυνομικούς): «Εγώ απλά εκτελώ διαταγές.»

Μπράβο όργανα…

Τέλος πάντων για τα παιδάκια μας που σήμερα χάρηκαν ή στεναχωρήθηκαν ξεκίνησα να γράφω, αλλά ξέφυγα. Μακάρι να βρουν όλα το δρόμο τους τελικά και να μην ξεχάσουν να ζουν… Περισσότερα όταν βγουν οι βάσεις🙂

One thought on “Βγήκαν οι Βαθμοί!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s