Κρασί στο Νερό μας

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε τη μανία να υψώνουμε διαρκώς γύρω μας τείχη από λέξεις οριστικές, απόλυτες, χωρίς καλά-καλά να είμαστε σίγουροι αν ζητάμε σε αυτές όρια και έναν περίκλειστο προσωπικό χώρο ή, αντίθετα, σύνορα και κανόνες που θέλουμε τελικά να παραβιάσουμε. Ορθώνουμε λοιπόν τα «ποτέ» και τα «πάντα» μας, τα παραφουσκωμένα «όλα» και τα κενά «τίποτα», τα βέβαια «εδώ» και «τώρα» και εκείνα τα αδυσώπητα «ναι» και «όχι» μας με μια σιγουριά τόσο ύποπτη και σάπια όσο και η μούχλα πάνω σε μπαγιάτικα τρόφιμα.

Κι αν αφήναμε μια πορτούλα ανοιχτή; Ένα διστακτικό «ίσως» ή ένα αινιγματικό «σχεδόν»; Μερικά «μπορεί» παρέα με μεθυσμένα «περίπου»; Τι θα γινόταν; Το πολύ-πολύ να βλέπαμε το φως μέσα από τις ραγισματιές της βεβαιότητάς μας. Την ομορφιά μέσα στην ατέλεια του κόσμου. Μήπως να δοκιμάζαμε;

Advertisements

4 thoughts on “Κρασί στο Νερό μας

  1. έγραφα χθες στην Σοφία «τι μίσος, τι ίσος, τι ίσως»
    καλό μεσημέρι Αντώνη,με μια δροσερή στιγμή (ίσως;).

  2. Συννεφούλα μου, στην τριπλή σου απορία το μόνο που μπορεί να απαντηθεί με βεβαιότητα είναι το «ίσως», αφού ούτε τι είναι μίσος μπορώ να καταλάβω ούτε τι πάει να πει «ίσος»…

    Καλό απόγευμα, Νεφέλη, και πρέπει να ξέρεις ότι η ευχούλα σου έπιασε: την ώρα που έγραφες τις παραπάνω γραμμές, βάφτιζα ένα αξιολάτρευτο αγοράκι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s