Με Τρόχισαν οι Άνεμοι που Πάντα Κυνηγώ

from-bus.jpg

Όλη τη μέρα κλωθογύριζα στο μυαλό μου τι θα έγραφα για τη σημερινή παρωδία επιμόρφωσης στην οποία συμμετείχα και για τα νέα, με το στανιό και για τα λεφτά της ΕΕ γραμμένα, βιβλία.

Όμως, καθώς διέσχιζα με το αστικό τη μουδιασμένη Τσιμισκή (ή ίσως εγώ να ήμουν ο μουδιασμένος από τις μπύρες που είχα πιει πριν), όλα αυτά τα σάρωσαν υπόγεια ρεύματα που τραγουδούσαν στ’ αυτιά μου κι ο αέρας που τάραζε τα δέντρα και τα μάτια μου…

I still got the blues for you, λέει ο Gary Moore. Απόψε -μετά από καιρό- είναι μια τέτοια νύχτα. Μόνο που δεν ξέρω ποια κρύβεται σ’ αυτό το «you». Ποια ήσουν πραγματικά ή ποια είσαι απ’ όλες…

Δεν είμαι θλιμμένος: θυμάμαι γλυκά. Μόνο που θυμάμαι.

Ούτε θέλω κάτι περισσότερο. Μόνο να θυμάμαι.

Ο Σεπτέμβρης έχει γεύση κανέλας

One thought on “Με Τρόχισαν οι Άνεμοι που Πάντα Κυνηγώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s