Λέξεις

Σήμερα μίλησα πολύ με φίλους. Λογομάχησα, συμφώνησα, διαφώνησα, κουτσομπόλεψα, έγραψα σχόλια σε μπλογκ. Τόσο πολύ νιώθω βαρύς από τις λέξεις, που μου ήρθε στο νου κάτι που έγραψα 15 μήνες πριν, σε μια σχολική αίθουσα την ώρα που τα παιδιά έγραφαν μια ακόμα ανούσια έκθεση ιδεών:

Όλες οι λέξεις βάρυναν

Μεσόκοπες επαρχιώτισσες μητέρες

Πικράθηκαν

Μονάχες με τον άντρα τους για χρόνια

(παιδιά, κομμωτήρια, τηλεόραση)

Φωταψίες γαλακτώδεις

Που σκοτεινιάζουν τις ψυχές

Κι έτσι δε βρίσκουν πια η μια την άλλη

Λιγόθυμες από τη νάρκη

Τραπεζοκόμοι ενός αδιάφορου δείπνου

Παρέες γλάρων σε βρώμικο λιμάνι

Κρώζουν με μιαν αφόρητη λευκότητα.


Όλες οι λέξεις βάρυναν

Κι απόμειναν πιο ελαφρές

Οι μέρες που τις κουβαλούν

Σε πλαστικές σακούλες σκουπιδιών.

6 thoughts on “Λέξεις

  1. εμένα αυτό το «Τραπεζοκόμοι ενός αδιάφορου δείπνου» μου δημιούργησε πολλά ερωτηματικά και αυτοκριτικές ενδοσκοπήσεις..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s