Πικάτσσου

Και ξαφνικά, κακός χαμός στη μπλογκόσφαιρα μετά από την αβανταδόρικη γκάφα του προϊστάμενου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης! Τι φιλιππικοί εναντίον του, τι χαρακτηρισμοί περί σκοταδισμού με τη μπάλα να παίρνει ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία, τι κορόνες του στυλ «Ποιος είναι αυτός που θα αποφασίσει τι θα δουν τα παιδιά μας/ που θα κρίνει τον Πικάσσο», «από που κι ως που ο Πικάσσο πορνογράφος» (λες και ο προϊστάμενος μίλησε για πορνογραφία) και άλλα τέτοια γλαφυρά…

Μήπως να χαλαρώναμε λίγο; Δεν έχω καμιά διάθεση να υπερασπιστώ τον κύριο Ταπανίδη (αφήστε που γνωρίζοντας τις διαδικασίες τοποθέτησης σε μια θέση σαν και τη δική του θα είχα μάλλον κάθε λόγο να του τα χώνω). Προφανώς βέβαια ο τρόπος που χειρίστηκε το θέμα ήταν λανθασμένος και άκομψος, αλλά καλό θα ήταν να διαβάζουμε και πίσω από τις γραμμές της είδησης: δεν πήγε ο άνθρωπος να δει την έκθεση και μετά έβγαλε απαγορευτικό φιρμάνι (που στην πραγματικότητα δεν ήταν καν απαγορευτικό), αλλά δέχτηκε πιέσεις από γονείς, στις οποίες κακώς βέβαια ενέδωσε. Όποιος βρίσκεται στην εκπαίδευση ξέρει τι σημαίνει η φράση «πιέσεις γονέων», χωρίς να θέλω να αθωώσω τον κύριο Προϊστάμενο που λειτούργησε βιαστικά, σπασμωδικά και εντέλει αυτοϋπονομευτικά: δε συμβουλεύτηκε ειδικούς, δεν επικοινώνησε με το Υπουργείο, δεν πήρε ένα τηλέφωνο στους υπεύθυνους της έκθεσης, δε μίλησε με τους εκπαιδευτικούς που την είχαν ήδη επισκεφτεί.

Αν είχαν συμβεί κάποια από αυτά, ιδίως τα δύο τελευταία, θα είχε πληροφορηθεί ότι: «Υπάρχουν ορισμένα θέματα που είναι τολμηρά, αυτά όμως έχουν φροντίσει οι επιμελητές της έκθεσης και τα έχουν απομονώσει σε κάποιο ειδικό χώρο και όταν ξεναγούν παιδιά γυμνασίου αποφεύγουν να τους φέρουν σε επαφή με αυτά», και κάπου εκεί μάλλον θα τελείωνε η ιστορία. Το πολύ-πολύ, για να το παίξει και εξουσία, θα ζητούσε αυστηρά να μην έρθουν τα παιδιά σε καμία περίπτωση με τα «απομονωμένα» έργα.

Εσείς όμως, καλοί μου μπλογκεράδες, που βγήκατε να το παίξετε ειδικοί για το τι πρέπει ή δεν πρέπει να βλέπουν τα παιδιά, τι έχετε να πείτε για αυτή την απόφαση των ίδιων των υπευθύνων της έκθεσης να μη δείχνουν όλα τα έργα στους μαθητές των γυμνασίων που την επισκέπτονται; Κι αυτοί σκοταδιστές και λογοκριτές; Κι αυτοί δεν ξέρουν από Πικάσσο; Τα θεωρούν πορνογραφία τα έργα που απομόνωσαν;

Στην ουσία τώρα: προσωπικά θα σκεφτόμουν πολύ σοβαρά να συνοδεύσω μαθητές των πρώτων τάξεων του γυμνασίου μπροστά σε έργα όπου λ.χ. απεικονίζονται γυμνές γυναίκες που ανοίγουν τα πόδια τους σε άντρες ή που έχουν εμφανή σεξουαλική θεματολογία. Όχι για να μη σκανδαλιστούν τα παιδιά, αλλά γιατί θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι ακατόρθωτο να συγκρατήσω τα γέλια, τα χάχανα, τα υπονοούμενα και τα σόκιν σχόλια εκ μέρους αρκετών παιδιών. Έχω την αίσθηση δηλαδή ότι σήμερα, έχοντας υπόψη τη συγκεκριμένη κοινωνική αντίληψη περί σεξ, με την οποία μεγαλώνουν τα παιδιά, η όποια καλλιτεχνική διάσταση των έργων θα χανόταν και το ζουμί από τη θέαση τέτοιων έργων θα ήταν κάτι τέτοιο περίπου: «Είδαμε μια χοντρή που περίμενε να τη γαμήσουν»… Δεν αποκλείω βέβαια το γεγονός ότι συνάδελφοι των Καλλιτεχνικών θα μπορούσαν με κατάλληλη προεργασία να περιορίσουν τέτοιου είδους αντιδράσεις.

Και κάτι ακόμα: δεν είναι σοβαρό το επιχείρημα ότι ο προϊστάμενος ασχολήθηκε με την έκθεση και όχι με τον οχετό πορνογραφίας στην τηλεόραση, στα περίπτερα ή στο διαδίκτυο. Ο καθένας έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες και σκοπός του σχολείου είναι να ανεβάζει το επίπεδο των μαθητών και όχι να αναπαράγει το επίπεδο της κοινωνίας.

Advertisements

19 thoughts on “Πικάτσσου

  1. Ε άντε πες τα γιατί από τους «ειδικούς» ως συνήθως αρκετά ακούσαμε.
    (Χαιρετίσματα από Ύδραμα, btw!)

  2. Πώπω άμεση αντίδραση! Μάλλον φορτωμένη ήσουν και το κείμενό μου ήρθε κι έδεσε!

    Άνοιξε το Ύδραμα; Την Κυριακή που περάσαμε για δύο ώρες γυρνώντας από τριήμερη με το σχολείο ήταν κλειστό…

  3. Αν ισχύει αυτό που λες περί πιέσεων, γεννάται προβληματισμός σχετικά με την ευκολία με την οποία ο x,y,z προϊστάμενος ενδίδει άκριτα σε πιέσεις – σήμερα γονέων, αύριο ανωτέρων.

  4. Αυτό δεν τό ‘ξερα: «Εσείς όμως, καλοί μου μπλογκεράδες, που βγήκατε να το παίξετε ειδικοί για το τι πρέπει ή δεν πρέπει να βλέπουν τα παιδιά, τι έχετε να πείτε για αυτή την απόφαση των ίδιων των υπευθύνων της έκθεσης να μη δείχνουν όλα τα έργα στους μαθητές των γυμνασίων που την επισκέπτονται; Κι αυτοί σκοταδιστές και λογοκριτές; Κι αυτοί δεν ξέρουν από Πικάσσο; Τα θεωρούν πορνογραφία τα έργα που απομόνωσαν;». Εξίσου επικίνδυνο.
    Πάντως -παρότι περί των καλλιτεχνικών είμαι (από)πατος- το έργο τέχνης είναι να το βλέπουν όλοι. Ούτε το κρύβεις, ούτε εμποδίζεις κάποιον να το δει. Τώρα βέβαια, όταν ο άλλο πήδαγε το καρπούζι, έκανε τέχνη; αν πως όχι θα με φάνε οι καλλιτέχναι 😛
    Χαιρετώ σας.

  5. Σωστή η παρατήρηση. Υποθέτω πως δεν έτυχε και πολλοί να το σκεφτούν από αυτή τη πλευρά.

    Αλλά δυστυχώς ο «προιστάμενος» δεν έχει blog να εκφράσει την άποψη του, ώστε να γίνει διάλογος. Νομίζω εύκολα πέφτουμε στην παγίδα να λειτουργούμε όπως αυτοί που κατακρίνουμε.

  6. Έχω επισκεφθεί πολλές εκθέσεις που δεν θα έδειχνα σε μαθητές, όχι γιατί είναι άσεμνες, αλλά γιατί αν ήμουν καθηγητής δεν θα ήθελα να φέρω το βάρος ενός ενδεχόμενου σοκ. Μιλάω για εκθέσεις καλλιτεχνών όπως ο Damien Hirst, ο Jeff Koons, ο φωτογράφος Joel Witkin κλπ οι οποίοι πραγματικά κάνουν πράγματα που σοκάρουν. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μιλάω για εκθέσεις ζωγραφικής η χαρακτικών και ειδικά για έργα του Πικάσσο. Σε κάθε περίπτωση η άποψη μου είναι ότι τα γελάκια, και οι αντιδράσεις των μαθητών που αναφέρετε, δεν είναι τίποτα παραπάνω από τις παρενέργειες μιας παιδείας που αδυνατεί να διδάξει σοβαρότητα και να καλλιεργήσει το ανοιχτό πνεύμα και μιας κοινωνίας φοβικής απέναντι στο γυμνό, το σεξ κλπ. Άλλωστε δεν μιλάμε καν για γυμνές φωτογραφίες αλλά για γυμνές ζωγραφικές απεικονίσεις και για παιδιά όχι του δημοτικού αλλά του λυκείου. Η λογική και μόνο ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να βλέπονται, να δείχνονται ή να λέγονται γιατί κάποιοι θίγονται, ντρέπονται ή γελούν είναι μια λογική που δεν ταιριάζει ούτε στην παιδεία ούτε στην τέχνη. Η τέχνη άλλωστε διδάσκει ακριβώς αυτό, ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτοί, να βλέπουμε τα πάντα και να διαλέγουμε εμείς τι μας αρέσει και όχι οι άλλοι για εμάς, αν κάποιοι καθηγητές δεν το αντέχουν γιατί βαριούνται να εξηγήσουν ή γιατί δεν ξέρουν πως να εξηγήσουν αυτό είναι πρόβλημα των καθηγητών, όχι των μαθητών ή της έκθεσης.

  7. Ροδαυγή μου, ναι, αυτό που αναφέρεις είναι ένα πρόβλημα και πολύ σημαντικό μάλιστα, αλλά άλλης τάξης από το ζήτημα της υποτιθέμενης λογοκρισίας για το οποίο κατηγορήθηκε ο κυρ προϊστάμενος.

    Ερυθρέ, από αυτό το «όλοι» που αναφέρεις, σε πολλές περιπτώσεις εξαιρούνται -με τη σύμφωνη γνώμη της κοινωνίας- οι μαθητές και γενικότερα τα παιδιά. Εξάλλου, αυτή η εξαίρεση για μένα αλλά και για πολλούς παιδοψυχολόγους και παιδαγωγούς δεν έχει καμία σχέση με τον σκανδαλισμό, αλλά με το κατά πόσον είναι έτοιμο το παιδί για να έρθει σε επαφή με κάτι στο οποίο οι ενήλικοι μπορούν να έχουν ελεύθερη πρόσβαση.

    J95, παρότι συχνά με παρεξηγείς, χαίρομαι που με διαβάζεις. Εν προκειμένω ίσως έχεις δίκιο, γιατί τα έγραψα λίγο πυκνά και μάλλον η διατύπωσή μου δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Να αναλύσω λοιπόν λιγάκι περισσότερο αυτό που έγραψα στο τέλος: σε δύο-τρία μπλογκ γράφτηκε -σε ελεύθερη απόδοση- ότι αντί να ασχολείται με τον Πικάσσο και να τον λογοκρίνει, θα έπρεπε να δει και/ή να κάνει κάτι για αυτά που βλέπουν τα παιδιά σε περίπτερα και οθόνες. Θεώρησα το επιχείρημα άτοπο γιατί κάποιοι έτσι υπονόησαν ότι δεν έγινε και τίποτα να δουν τα παιδιά ολόκληρη την έκθεση από τη στιγμή που βλέπουν τόσα και τόσα χειρότερα γύρω τους. Γι’ αυτό έγραψα ότι το σχολείο δεν αναπαράγει την κοινωνία. Επειδή δηλαδή η κοινωνία επιτρέπει να έρχονται τα παιδιά σε επαφή με κάτι που στην καλύτερη δεν τους ωφελεί σε κάτι, ενώ στη χειρότερη τα μπερδεύει και αναπαράγει ανεπιθύμητα στερεότυπα, πρέπει και το σχολείο να ακολουθήσει; Ξανασημειώνω εδώ για να μην παρεξηγηθώ και πάλι ότι αναφέρομαι στο τμήμα της έκθεσης που οι ίδιοι οι υπεύθυνοι απομόνωσαν και το οποίο, J, δεν περιλαμβάνει απλά μερικά βυζιά. Το επίπεδο λοιπόν των μαθητών ανεβαίνει ή τουλάχιστον δεν πέφτει και όταν φροντίζουμε να τα φέρουμε σε επαφή με έναν τόσο σπουδαίο καλλιτέχνη με τέτοιον τρόπο ώστε να μην εντυπωσιαστούν σε αυτή την πρώτη γνωριμία κυρίως από τα ερωτικά του θέματα, και να χαχανίζουν για μέρες με τα «πορνηρά» που θα έχουν σκαρώσει, όπως -συγχωρείστε με για τον τολμηρό παραλληλισμό- σε παιδιά ανώριμα που έχουν μεγαλώσει με ένα μάτσο ομοφοβικά στερεότυπα δε θα παρουσιάσεις τον Καβάφη για πρώτη φορά μέσα από ένα κραυγαλέο ερωτικό του ποίημα.

    Γιώργο Μαργαρίτη, κάτι παρόμοιο σκεφτόμουν κι εγώ όταν ανέβαζα το ποστ: πόσο εύκολα οι φιλελεύθεροι, ανοιχτόμυαλοι και εύστροφοι μπλόγκερ ρίχνουν την πέτρα του αναθέματος σε ότι απλά δεν τους κάτσει καλά…

    harisheiz, δε διαφωνούμε ως προς το τίνος παρενέργειες είναι αυτές οι συμπεριφορές απέναντι σε τολμηρά έργα που έχουν να κάνουν με το σεξ, το γυμνό κτλ. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι θα έχουμε όντως τέτοιες συμπεριφορές -σημειωτέον ότι μίλησα για μαθητές γυμνασίου μόνο και οι μαθητές γυμνασίου μόνο αποκλείονται από κάποια από τα χαρακτικά. Για τα υπόλοιπα νομίζω ότι τα λέει καλύτερα ένα σχετικό σχόλιο του thas στο buzz:

    «Να συμπληρώσω σε όσα λέει ο gazakas πως μια ούτως ή άλλως αποσπασματική και ευκαιριακή επαφή παιδιών με τα έργα, έχει συνήθως αντίθετα αποτελέσματα. (απώθηση για τα ακαταλαβίστικα των καλλιτεχνών.) Ακόμα και αν καταφέρεις να περιορίσεις τα σεξοσχόλια, ένα παιδί πρώτης γυμνασίου ενδιαφέρεται με μεγάλη ένταση (όπως κι εμείς άλλωστε) για το γυμνό είτε στο φυσικό του είτε στην πορνογραφία είτε στη ζωγραφική του απόδοση. Εκεί θα κατευθυνθεί η προσοχή του. Η μόνη λύση (και αυτή με αμφίβολα αποτελέσματα) είναι η προετοιμασία πάνω στο έργο του ζωγράφου αλλά και τους τρόπους της ζωγραφικής γενικότερα. Προετοιμασία, η οποία, και ώρες πολλές προϋποθέτει και ανθρώπους ικανούς να μιλήσουν σε παιδιά για τόσο περίπλοκα ζητήματα τέχνης (Βάλε τώρα να εξηγήσεις πώς οι πρωτοπορίες συνομιλούν με το ζωγραφικό παρελθόν τους…όι όι όι)

    Απ’ αυτή την άποψη το «σκάνδαλο» ήταν μόνο για την εφημερίδα, η οποία πρέπει στανικώς και καθημερινώς να διεγείρει τα προοδευτικά αντανακλαστικά μας.»

  8. οι πιέσεις γονέων υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, Αυτό δεν δικαιολογεί την επιπολαιοτητα του αξιωματούχου.Υποτίθεται ότι ειναι σ αυτή τη θεση, εχει αναλάβει αυτο το ρόλο ακριβώς για να ισορροπεί κατά περίπτωση…

  9. ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΔΕΝ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΕΧΝΗΣ.
    ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΟΥΡΓΕΙ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΥ ΣΤΟΥ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΗ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥΣ.Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ.
    ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΨΥΧΟΛΟΓΩΝ -ΕΚΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΕΝΑΣ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΓΡΑΦΙΚΗΣ ΥΛΗΣ.

  10. Ρίτσα, δεν διαφωνώ, άλλωστε χαρακτηρίζω κι εγώ την ενέργειά του, αλλά είναι διαφορετικό να του καταμαρτυρούμε κρετινισμό, ηθικολογία, μεσαιωνική στάση και άλλα τέτοια, και διαφορετικό να του καταμαρτυρούμε έλλειψη διοικητικών ικανοτήτων, πυγμής κοκ.

    N.Ago, επίσης!

    Κύριε Καρλή, πρώτον: μη φωνάζετε! Δεύτερον, με εκπλήσσει το πόσο απόλυτος είστε ως προς το αν σκανδαλίζονται οι μαθητές και πότε. Προσωπικά δε μίλησα για σκανδαλισμό, αλλά για μεγάλες δυσκολίες στο να φέρουμε σε πραγματική επαφή τους μαθητές με έργα τέτοιας θεματολογίας. Τρίτον, με εκπλήσσει η άποψή σας περί του περιορισμού. Αν έχετε δίκιο, τότε θα πρέπει να αναμένουμε από εδώ και πέρα τεράστιο ενδιαφέρον από τους μαθητές για τα συγκεκριμένα έργα του Πικάσσο. Τέταρτον, συμφωνώ με όσα λέτε για τη σεξουαλικότητα, αλλά με τα σημερινά δεδομένα στο θέμα αυτό, θα έπρεπε μια τέτοια επίσκεψη να μετακυλίσει από το βασικό της στόχο, τη γνωριμία με τον Πικάσσο, σε έναν διάλογο για τη σεξουαλικότητα; Τέλος, μια αρμόδια επιτροπή ψυχολόγων-εκπαιδευτικών σαφώς και θα ήταν αρμοδιότερη και καταλληλότερη, ούτε λόγος! Αλλά, δυστυχώς άλλα προβλέπει ο σχετικός αρτηριοσκληρωτικός νόμος…

  11. Μπα, για να είμαι ειλικρινής δεν είναι από τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκα ιδιαίτερα. Απλώς πάντα με εκπλήσσει η ευκολία με την οποία γινόμαστε απόλυτοι, ακόμα και σε θέματα που δεν γνωρίζουμε. (Ευτυχώς για μένα δλδ το με εκπλήσσει..)

  12. Αν θα μπορούσα να πω κάπως «χυδαίως απλά» αυτό που σκέφτομαι γενικά πάνω σε τέτοια θέματα, είναι πως δε νομίζω ότι θα προσέφερε πολλά το να δείξεις σε ένα σημερινό γυμνασιόπαιδο πχ έναν πίνακα που να απεικονίζει μία γυμνή γυναίκα με ένα όπλο στο «τέτοιο» της. Νομίζω πως δεν θα είχε καμία πρακτική αξία από τη στιγμή που τα παιδιά δεν έχουν την κρίση και τη γνώση να καταλάβουν τη συμβολίζει, και η αντίδραση τους θα περιορίζονταν σε ένα σοκ για το γυμνό (όχι πως δεν έχουν δει…) και σε αμέτρητα χαχανητά και συζητήσεις.

    *Αντιθέτως*, πιστεύω πως αν τα παιδιά είχαν την κατάλληλη παιδεία και ωριμότητα να δουν πέρα από το γυμνό και το σοκαριστικό και να καταλάβουν, πιθανότατα και με την βοήθεια του εκπαιδευτικού ή με τη βοήθεια καταλλήλων μαθημάτων/προεπεξεργασίας για την έκθεση, πως για παράδειγμα το συγκεκριμένο έργο συμβολίζει (λέμε τώρα) το πώς η βία και οι πόλεμοι βιάζουν σωματικά και ψυχικά τις απανταχού γυναίκες/μανάδες/κόρες (ντάξει, μια μλκία είπαμε…) νομίζω πως *μόνο* τότε θα είχε πρακτική αξία να πάνε τα παιδιά σε μία τέτοια έκθεση. Αλλιώς πιστεύω θα είναι απλά μία αφορμή να χάσουν μάθημα (βάζοντας για παράδειγμα εμένα και τους συμμαθητές μου του «τότε» στην θέση των γυμνασιόπαιδων που πάνε να δουν την έκθεση, και το πως θα αντιδρούσαμε).

    Καλό βράδυ.

  13. «Όποιος βρίσκεται στην εκπαίδευση ξέρει τι σημαίνει η φράση “πιέσεις γονέων”

    Εχεις απόλυτο δίκιο. Οι γονείς (η πιο αμιγης έκφραση της κοινωνίας στο ελληνικό σχολείο) είναι πολλές φορές σημαντικό εμπόδιο σε πιθανές αλλαγές – που μπορεί να σημαίνει και βελτιώσεις…

    Καλημέρα

  14. Τα χάχανα και τα σόκιν σχόλια δεν είναι προνόμιο των ανηλίκων μόνο. Ακόμα και από ενήλικες να περιμένεις τις ίδιες αντιδράσεις. Προσωπικά προτιμώ το νέο να έρχεται σε επαφή το γυμνό μέσα στην γκαλερί για να αντιλαμβάνεται ότι το γυμνό κορμί είναι ΚΑΙ τέχνη κι όχι μόνο τσόντα, πορνοπεριοδικό και αυνανισμός. Όταν η επαφή των νέων με το γυμνό είναι πάντα η ενοχοποιημένη τσόντα και το παπαδίστικο πατρονάρισμα τότε θα βγουν αρρωστημένοι ενήλικες.

  15. (λίγο καθυστερημένα)

    Citronella, δυστυχώς η ξερολίαση είναι ενδημική ασθένεια στην Ελλάδα και συχνά πιάνω και τον εαυτό μου να έχει προσβληθεί…

    Γιώργο Μαργαρίτη, αυτό που συμφωνούμε τόσο πολύ στα περισσότερα θέματα πρέπει να το κοιτάξουμε 🙂

    Χρυσόστομε, σκέψου ότι με αφορμή την έκθεση κάποιοι πρότειναν ως λύση το να έχουν οι γονείς τον πρώτο λόγο σε αυτές τις περιπτώσεις…

    τουκιθεμπλόμ, συμφωνώ κατ’ αρχήν με τις παρατηρήσεις σου, αλλά εν προκειμένω έχω δύο ενστάσεις: πρώτον, δεν επρόκειτο απλά για «γυμνό» και δεύτερον, το διακύβευμα για μένα εδώ ήταν η επαφή με τον Πικάσσο και όχι με το γυμνό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s