«Αν Είναι ν’ Απεργήσεις, να μου Τηλεφωνήσεις»

Η ΟΛΜΕ, το πανελλήνιο συνδικαλιστικό όργανο των εκπαιδευτικών («Λειτουργών» σημαίνει το «Λ») Δευτεροβάθμιας («Μέσης») Εκπαίδευσης, προκηρύσσει απεργία για αύριο και μεθαύριο συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις ενάντια στο ασφαληστρικό. Κι ενώ θα περίμενε κανείς να συζητάμε στα σχολεία το κλείσιμό τους αυτές τις δυο μέρες, άλλα είναι τα προβλήματά μας.

Η διοίκηση, είτε πρόκειται για το Υπουργείο είτε για τους κατά τόπους Προϊσταμένους των Διευθύνσεων Β΄Βάθμιας Εκπαίδευσης είτε για τους διευθυντές των σχολείων (ας σημειωθεί ότι όλοι αυτοί είναι συνάδελφοι καθηγητές και μέλη της ΟΛΜΕ), ανέλαβε καλή ή κακή τη πίστει ρόλο αποτρεπτικό, απαξιωτικό και αστυνομευτικό σε σχέση με την απεργία.

Στο ένα σχολείο ο διευθυντής μέμφεται συνάδελφο και την πιέζει να μην απεργήσει γιατί είχε δηλώσει συνοδός σε προγραμματισμένη για την ημέρα της απεργίας σχολική εκδρομή ( πλάκα δεν έχει να απεργείς και συνάδελφοί σου να πηγαίνουν -εκπαιδευτική έστω- εκδρομή; ), σε άλλο ο διευθυντής ζητά να δηλώσουν ποιοι θα απεργήσουν από την προηγούμενη ημέρα  έτσι ώστε να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές στο πρόγραμμα και να φύγουν οι μαθητές και οι απεργοσπάστες [χρησιμοποιώ τη λέξη περιγραφικά και όχι αξιολογικά] νωρίτερα, με τρίωρα και τετράωρα. Για τον ίδιο λόγο σε όλα τα σχολεία οι Προϊστάμενοι στέλνουν εγκυκλίους ώστε να υποχρεωθούν όσοι δεν απεργούν να βρίσκονται σε αυτά από την πρώτη ώρα, ενώ σε κάποια οι διευθυντές δηλώνουν ότι αλλαγές στο πρόγραμμα δεν θα γίνουν μεν, οι απεργοσπάστες θα παραμείνουν στο σχολείο μέχρι το μεσημέρι δε, για να προσέχουν τους μαθητές στις ώρες των κενών που θα προκύψουν (αυτό προσωπικά και λίγο χαιρέκακα δε με πειράζει, αφού μάλλον θα ωθήσει κάποιους ακόμα στην απεργία). Αλλού διατυπώθηκε η αξίωση να ενημερώσουν αύριο το πρωί τηλεφωνικά οι απεργοί ότι πρόκειται να απεργήσουν, λες και δεν θα έπρεπε να είναι αυτονόητο ότι όποιος απουσιάζει την ημέρα της απεργίας απεργεί, εκτός κι αν ενημερώσει διαφορετικά.

Κι όλα αυτά με το πρόσχημα της ομαλής λειτουργίας των σχολείων. Ναι, αυτής που η απεργία έχει σκοπό να διαταράξει.Και φυσικά όσο  τα δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα πέφτοντας στην παγίδα του φόβου ή του φιλότιμου, σε κάθε νέα απεργία θα μας ζητάνε περισσότερα μέχρι που θα φτάσουμε να παίρνουμε άδεια για να απεργήσουμε.

Βέβαια, ο βασικός λόγος που συμβαίνουν όλα αυτά είναι το ότι η απεργία στον κλάδο μας έχει καταντήσει μια προσωπική επιλογή και αυτό που υψώνεται πλέον ως λάβαρο είναι το δικαίωμα του καθενός να μην απεργήσει αντί να προτάσσεται επιτακτικά κάθε φορά η ηθική μας υποχρέωση ως μέλη του συνδικάτου να απεργήσουμε…

ΥΓ. Το πιο αστείο -αν δεν ήταν για κλάματα- έγινε σε σχολείο όπου ο διευθυντής είναι μέλος τοπικής ΕΛΜΕ: «-Έλα μωρέ, γιατί να απεργήσεις την Πέμπτη; Δύο ώρες μάθημα έχεις μόνο…»

6 thoughts on “«Αν Είναι ν’ Απεργήσεις, να μου Τηλεφωνήσεις»

  1. Παράθεμα: Α Π Ε Ρ Γ Ω, είτε σας αρέσει είτε όχι!

  2. … και εγώ 2 ώρες είχα την Πέμπτη και απήργησα…
    Δυστυχώς όμως, όσο και αν δεν μας αρέσει, τελικά, η απεργία κατάντησε «ατομική επιλογή» όπως το είπες…
    Μεγάλο θέμα αυτό…

    Τ α σέβη μου..

  3. Το καλύτερο όμως το άκουσα προχθές που -επειδή απεργούσα- βγήκα βόλτα στα μαγαζιά. Σ’ ένα εμπορικό κέντρο λοιπόν συναντώ μια γνωστή και μου λέει το εξής: «τι ανάγκη έχετε εσείς οι εκπαιδευτικοί; Απεργείτε και πληρώνεστε!» Ζντόινγκ!!! Μα καλά δεν της είχε πει κανείς ότι απεργία σημαίνει κράτηση μισθού; Δηλαδή έλεος, αλλά που ζούμε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s