Κοροϊδευτικό Αεράκι

Τις τελευταίες μέρες φυσάει ένα γλυκό αεράκι εδώ. Το αφήνω να με χαϊδεύει όταν κουτσοπαίζω την κιθάρα μου μπροστά στον υπολογιστή, όταν προσπαθώ να αντιμετωπίσω τους Πέρσες, τους Αζτέκους ή τους Μάγιας στο Civilization, όταν παλεύω στα αφιλόξενα μπουντρούμια του Oblivion. Το νιώθω στο ατσούμπαλο σώμα μου τις ώρες που γυρίζω στους δρόμους ετούτης της πόλης παρέα με κάτι τύπους που με προσκαλούν σε φραουλώνες μπας και βρούμε επιτέλους εκείνο το κορίτσι με τα καλειδοσκοπικά μάτια. Το αντικρίζω και στα βλέμματα των ανθρώπων όταν τους λέω «ευχαριστώ», «καλή ξεκούραση», «καλές δροσιές.» Ακόμα και τις φορές που μπλέκω σε ανούσιες διαδικτυακές κουβέντες ή σε άχρηστες εξομολογήσεις είναι παρόν σαν υπενθύμιση ματαιότητας. Και με σπρώχνει να διαβάζω, να ακούω, να βλέπω, να αφουγκράζομαι. Και να μη μιλώ πολύ.

Χτες επιτέλους κάτι γέννησα.

2 thoughts on “Κοροϊδευτικό Αεράκι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s