Λιστής

…Άλλες φορές του άρεσε να φτιάχνει λίστες με απίστευτα πράγματα: μια ζωή με τρεις πόρτες, κάποιον που μπόρεσε να αγαπήσει τη γυναίκα που αυτοκτόνησε για να τον εκδικηθεί (μόνο γι’ αυτό αυτοκτονούν όσοι έχουν ερωτικές απογοητεύσεις), ένα τραγούδι που ήταν ολόκληρο μια λέξη σε κάποια ανύπαρκτη γλώσσα, το δικό του τηλέφωνο να του τηλεφωνεί και να βγαίνει ο τηλεφωνητής, τις ελάχιστες αληθινές λέξεις που έχουν βγει από ερωτευμένα χείλη. Κι ακόμα, παιδιά που δε φοβούνταν το σκοτάδι, μωβ φεγγάρια, ένα υπερωκεάνιο στην Εγνατία Οδό, μια χορεύτρια στο βυθό της θάλασσας, το γέλιο ενός καταθλιπτικού. Μια φορά μάλιστα είχε σπάσει έναν καθρέφτη και έβγαλε από πίσω το πρόσωπό του: έμοιαζε με μάσκα, μονάχα που δεν είχε τρύπες στα μάτια και το στόμα. Την έβαλε κι αυτή μαζί με τις άλλες απιθανότητες στη λίστα, παρ’ ότι έμοιαζε όχι μόνο πιθανή μα και αναγκαία.
Όταν βαριόταν πολύ, άπλωνε τα κομμάτια της συλλογής του στο πάτωμα και τα τσαλαπατούσε -όχι με μίσος, με στοργή- μέχρι το αίμα από τα γυμνά του πόδια να σχηματίσει χαμόγελα πάνω στα λευκά πλακάκια. Μετά, σχεδόν ευτυχής -πάντα ευτυχής, ποτέ ευτυχισμένος- τα αγκάλιαζε και τα ξανάβαζε στη θέση τους, στο βαζάκι με τις καραμέλες που είχε κλέψει από ένα όνειρο. Ανάπηρος ξανά, πήγαινε να ψάξει για νέα ευρήματα στις χωματερές της σκέψης του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s