Ενοικιάζεται το Παρόν

Διαβάζοντας αυτό το ποστ και βλέποντας τη φωτογραφία που το συνοδεύει, θυμήθηκα κάτι σχετικό που είχα γράψει πριν δυόμιση περίπου χρόνια σε μια από τις ομορφότερες περιόδους της ζωής μου:

Ποιοι κόλλησαν παντού ενοικιαστήρια;

Έχουν γεμίσει οι τοίχοι, οι κολώνες, οι τζαμαρίες,

οι ψυχές.

Τώρα πια δε νοικιάζουν μόνο σπίτια, γραφεία, μαγαζιά.

Τώρα πια ήρθε η σειρά του χρόνου:
«Ενοικιάζεται το παρόν».

Αυτό γράφει πάνω στα λερά χαρτιά

-στο χρώμα της απελπισίας-

που βρίσκω κάθε τόσο εμπρός μου.

Ένας ζητιάνος

με τη χούφτα γυρισμένη προς τα κάτω

σαν να σκέπαζε ένα αόρατο λουλούδι

με είδε να κοιτώ ένα από αυτά:

– Τώρα τα βλέπεις κι εσύ,

ψιθύρισε βραχνά (σαν συνταξιούχος προφήτης)

κι έπειτα μου ‘δωσε ένα νόμισμα

κάλπικο,

ίδιο με λέξεις φορεμένες.


Έτσι ξεκίνησα να μαζεύω τα λεφτά

για το νοίκι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s