Αδελφή Ψυχή

Είμαστε Ιρλανδέζικα δίδυμα (Irish twins), όρος διόλου κολακευτικός όταν πρωτοάρχισε να χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ. Σημαίνει ότι γεννηθήκαμε με απόσταση λιγότερη από 12 μήνες: εγώ πρώτος και εκείνη έντεκα μήνες μετά. Από τότε που έμαθα τον συγκεκριμένο όρο, τον χρησιμοποιούσα κάθε φορά που με ρωτούσαν αν έχω αδερφή και τα διάφορα άλλα τυπικά κοινωνικά, συμπληρώνοντας τον με το φθαρμένο πλέον ευφυολόγημα ότι ο ένας είναι προϊόν πάθους και ο άλλος προϊόν λάθους, χωρίς να ξέρω όμως με ποια σειρά…

Αυτή η ελάχιστη ηλικιακή διαφορά μεταξύ μας και η σχετική ομοιότητα μεταξύ μας -ιδίως στα χρώματα- είχαν ως αποτέλεσμα να μας περνάνε πολλοί για πραγματικά δίδυμα, ενώ το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος (εγώ) ήμουν αγόρι και η μικρότερη κορίτσι σήμαινε ότι αρκετά από όσα έχουν σχέση με τη σωματική, πνευματική ή όποια άλλη ανάπτυξη η αδερφή μου τα έκανε ταυτόχρονα με εμένα -και κάποιες φορές πριν από μένα. Με άλλα λόγια μεγαλώσαμε στην κυριολεξία μαζί.

Καλοκαιρινά μεσημέρια που το σκάγαμε από τη μπαλκονόπορτα του δωματίου μας, ξυπόλητα στην καυτή άσφαλτο, παγωμένα χειμωνιάτικα πρωινά στο ίδιο κρεβάτι κάτω από τόνους κουβέρτες που τις κάναμε διαστημόπλοιο, αποχή από την πρωινή έγερση για το σχολείο μέχρι να ζεσταθεί το καθιστικό, φάπες, σφαλιάρες, κλωτσιές, τράβηγμα μαλλιών, συμμαχίες με τον μικρό αδερφό εναντίον του ενός από τους δύο, σκατολογικές βρισιές και προσβολές (δεν είχαμε ανακαλύψει ακόμα τον γενετήσιο κλάδο), αυτή να κοιμάται με τις κότες και να ξυπνάει πάντα νωρίτερα, ατέλειωτες ώρες παιχνίδι στη γειτονιά και άλλες τόσες βλέποντας παιδικά προγράμματα στην τηλεόραση ( πότε προλαβαίναμε; ), εφηβεία γεμάτη συγκρούσεις και συμφιλιώσεις, αλλά πάντα με αλληλεγγύη μπροστά στους γονείς -το αντίθετο ήταν απλώς απαράδεκτο.

Τα τελευταία 12-13 χρόνια βλέπω ελάχιστα την αδερφή μου: αν κάνω σούμα πόσο τη βλέπω κάθε χρόνο, δε νομίζω ότι αυτές οι μέρες θα ξεπερνάνε τον ένα μήνα ετησίως. Μεγαλώνουμε χώρια πλέον και ταυτόχρονα παράλληλα, με επιλογές άλλοτε διαμετρικά αντίθετες και άλλοτε αλλόκοτα διασταυρούμενες. Συνήθως η ανακωχή μεταξύ μας κρατά μερικές ώρες αφότου ξαναβρεθούμε και έπειτα επιστρέφουμε στην κατάσταση που περιγράφεται από αδαείς, μοναχοπαίδια κατά κανόνα, ως «αδελφική αγάπη», και στην πραγματικότητα συνίσταται στο ποιος θα την πει καλύτερα στον άλλο…

Σήμερα η αδελφή μου (συνειδητοποιώ ότι ποτέ δεν την αποκάλεσα ή δεν την αντιλήφθηκα ως την «αδελφούλα μου»)   κλείνει τα 30. Δυσκολεύομαι να το χωνέψω ότι το «ανώριμο» μπαίνει στην τέταρτη δεκαετία της ζωής της -μάλλον επειδή αυτό μου θυμίζει ότι εγώ το έπαθα αυτό έντεκα μήνες νωρίτερα- αλλά θα φανώ μεγαλόψυχος σαν μεγάλος αδερφός:

Χρόνια Καλά, Αδέρφι!

Advertisements

One thought on “Αδελφή Ψυχή

  1. Γεια σου ρε μεγάλε αδερφέ. Χρόνια της πολλά. Εύχομαι τα επόμενα χρόνια να είστε πιο πολύ μαζί και πιο λίγο χώρια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s