Το Ξαπλωτό Αυτί

Ένας άνθρωπος περιμένει το τρένο στη μέση του πουθενά. Το περιμένει κοιτάζοντας τον ορίζοντα. Είναι ανυπόμονος, νευρικός. Θέλει πολύ να έρθει αυτή η αμαξοστοιχία. Κάποια στιγμή θυμάται κάτι που έχει δει σε ένα παλιό γουέστερν: ακουμπά το αυτί του στη σιδηροτροχιά και προσπαθεί να αφουγκραστεί τον ερχομό του τρένου. Στέκεται έτσι ώρες ολόκληρες, αφοσιωμένος στο σκοπό του, αφοσιωμένος στην προσμονή του χαρμόσυνου ήχου. Τόσο πολύ έχει βυθιστεί στην ίδια του την αφοσίωση ώστε δεν βλέπει το τρένο που εμφανίζεται στο βάθος.


Το άλλο πρωί κάποιος τσομπάνος βρήκε ένα ακέφαλο πτώμα να προσκυνά τις ράγες της εγκαταλειμμένης από χρόνια σιδηροδρομικής γραμμής…

3 thoughts on “Το Ξαπλωτό Αυτί

  1. Γιατί ο διάλογος στα πλαίσια των σχολίων μού θυμίζει το :
    ;
    !
    Δυστυχώς, δεν θυμάμαι μεταξύ ποιού συγγραφέα και εκδότη ήταν.
    Καλημέρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s