Παρεξηγήσεις 2

Σε ένα σαλούν της Άγριας Φύσης δυο-τρεις παρέες ζαρζαβατικών σκότωναν το βράδυ τους παίζοντας -τι άλλο;- ξερή. Στο πιάνο ένα θλιμμένο κρεμμύδι σκάλιζε βαριεστημένα έναν ξεχασμένο σκοπό. Δίπλα του μια ώριμη ντομάτα τραγουδούσε αναπολώντας εποχές που ήταν ακόμα άγουρος καρπός. Ο μπάρμαν, μια πατάτα γεμάτη κονδυλώματα, σκούπιζε ποτήρια με μια άπλυτη πετσέτα. Κάθε τόσο έριχνε ένα ανήσυχο βλέμμα προς τα δύο φύλλα της πόρτας που τα συγκρατούσαν κάτι ξεχαρβαλωμένοι μεντεσέδες. Ο σερίφης, ο Τζο ο Κολοκύθας, δεν είχε επιστρέψει ακόμα. Είχε φύγει από νωρίς το απόγευμα με το βοηθό του, το Δειλό Αγγουράκι, για να αντιμετωπίσει τη συμμορία του Σκληρού Πεπονιού. Το Σκληρό Πεπόνι με το πρωτοπαλίκαρό του, τον Νταν Μελιτζάνα και μερικά ακόμα φρέσκα λαχανικά τρομοκρατούσαν την περιοχή για μήνες και το πρωί της ίδιας μέρας είχαν ληστέψει την Τράπεζα Νερού της πόλης παίρνοντας όλα της τα αποθέματα.

Ξαφνικά, στο σαλούν όρμησε το Αγγουράκι και φώναξε: «Όλα τέλειωσαν! Πάει ο Τζο!» και έπεσε ξέπνοο σε μια καρέκλα. Όλοι στράφηκαν προς το μέρος του, αλλά μόνο ο μπάρμαν τόλμησε να τον ρωτήσει: «Τον καθάρισε το Σκληρό Πεπόνι ή ο Νταν ο Μελιτζάνας; Ή μήπως ήταν κάποια από τα τσιράκια του, τα πικροράδικα;»

Το Αγγουράκι σήκωσε τα μάτια, τον κοίταξε και κούνησε το κεφάλι: «Όχι,» ψιθύρισε. «Τον έφαγε λάχανο…»

3 thoughts on “Παρεξηγήσεις 2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s