Διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη/Protest in Thessaloniki 05-05-10

Update: Μετά το ελληνικό κείμενο ακολουθεί αγγλική μετάφραση/English translation below the greek text  (ευχαριστώ/thanks Servane!)


Έφτασα έξω από το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ) γύρω στις 11:00, αφού πρώτα είχα περάσει από την ήδη πολυπληθή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ λίγο πιο κάτω, στο άγαλμα του Βενιζέλου. Ο κόσμος στο δρόμο, καθώς πήγαινα στη συγκέντρωση, έδειχνε λιγότερο αμέριμνος σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες: το έβλεπες ότι η πόλη οσμιζόταν πως κάτι γίνεται. Στο ΕΚΘ είχε πολύ κόσμο, σίγουρα περισσότερο απ’ όσο είχα δει ποτέ σε συγκέντρωση εκεί, αλλά δε μπορούσαμε να φανταστούμε αυτό που είδαμε όταν ξεκίνησε η πορεία, ανεβαίνοντας στην Αγ. Δημητρίου, κατεβαίνοντας την Ιασωνίδου και φτάνοντας στην Εγνατία. Τέτοιο πλήθος δεν είχε ξαναδεί κανένας μας!

Στο μπλοκ των εκπαιδευτικών όπου βρισκόμουν έβλεπα συναδέλφους που δεν είχαν ξανακατεβεί ποτέ στο δρόμο, νέους και μεγαλύτερους, ανθρώπους που έχουν ψηφίσει σίγουρα τα δυο μεγάλα κόμματα, αλλά θυμωμένους μ’ αυτό που βιώνουν. Ήμασταν μαχητικοί, φωνακλάδες και με ευφάνταστα συνθήματα. Αναρωτιέμαι πώς ένιωθαν οι απεργοσπάστες συνάδελφοι που βρίσκονταν μέσα σε σχολεία από όπου πέρασε η πορεία. Ελπίζω να ντράπηκαν.

Η πορεία συνέχισε κατεβαίνοντας την Εθνικής Αμύνης με την κεφαλή να είναι στη διασταύρωση με Τσιμισκή και την ουρά ακόμα στην Ιασωνίδου.  Ο κόσμος που δε συμμετείχε κοιτούσε από τις πολυκατοικίες και τα πεζοδρόμια με ένα κράμα περιέργειας και επιδοκιμασίας. Ταυτόχρονα, έρχονταν οι πρώτες πληροφορίες για τον όγκο της διαδήλωσης στην Αθήνα. Αστυνομία ως εδώ δεν είχαμε δει.

Όταν το δικό μας μπλοκ βρέθηκε -νομίζω- στο ύψος της Τράπεζας της Ελλάδος στα Λαδάδικα, ακούστηκαν από πίσω κρότοι (αργότερα πληροφορήθηκα ότι είχε γίνει απόπειρα από την Αστυνομία να κοπεί στη μέση η πορεία και ότι έπεσαν στο ύψος της Αριστοτέλους πολλά χημικά) και σύντομα είδαμε αντιεξουσιαστές και μπάχαλα να φτάνουν δίπλα μας καθώς στρίβαμε επάνω στη Δωδεκανήσου. Κάναμε αλυσίδες και κρατήσαμε έξω από την πορεία (έτσι, για αλλαγή) και αυτούς και τα ΜΑΤ που εμφανίστηκαν στο πλάι.

Η πορεία συνεχίστηκε μέχρι το Διοικητήριο κανονικά, χωρίς άλλα παρατράγουδα. Εκεί υπήρξε μια διχογνωμία για το αν θα περικυκλωθεί ή όχι το κτίριο από τους διαδηλωτές και κάποιοι από το μπλοκ μας και τα μπροστινά μπλογκ άρχισαν να διαλύονται, ενώ άλλοι παρέμεναν μπροστά στο Διοικητήριο και έγραφαν συνθήματα. Σιγά-σιγά, ανέβαινε και η υπόλοιπη πορεία και γέμιζε το δρόμο μπροστά στο κτίριο. Η μόνη «παραβατική» συμπεριφορά που είδα προσωπικά (βρισκόμουν μπροστά από το καφέ «Διοικητήριο») ήταν ένας μαντηλοφόρος που προσπαθούσε να σπάσει/στραβώσει μια κάμερα στο υποκατάστημα της Εμπορικής Τράπεζας.

Όλα αυτά δεν πρέπει να κράτησαν πάνω από 5 λεπτά και τότε εξαπολύθηκε ο Αρμαγεδδώνας. Κρότου-λάμψης, δακρυγόνα, και ό,τι άλλο είχαν οι διμοιρίες των ΜΑΤ που ξεπρόβαλλαν από παντού. «Κάτι» -μαύρο, στρόγγυλο, που έβγαζε καπνό και έσπασε (μετά από σύγκρουση ή στον αέρα) σε μικρότερα κομμάτια- πέρασε ξυστά από δίπλα μου με τρελή ταχύτητα. Αν με πετύχαινε, δεν θα έγραφα τώρα. Μαζί με μια συνάδελφο καταφύγαμε σε ένα παρακείμενο καφενείο και περιμέναμε να καταλαγιάσουν οι οδομαχίες. Εννοείται ότι τα χημικά δεν κάνουν διάκριση μεταξύ διαδηλωτών, περαστικών, ηλικιωμένων ή νέων: είναι, όπως είπα σε έναν νεαρό περαστικό που κατέφυγε στο καφενείο, σαν τα νέα μέτρα -«δημοκρατικά», πέφτουν στο κεφάλι όλων μας. Έτσι λοιπόν όλοι όσοι βρεθήκαμε στο καφενείο, θαμώνες, προσωπικό, διαδηλωτές, κλαίγαμε, φτύναμε και βρίζαμε… Απ’ ό,τι μαθαίναμε τα ΜΑΤ είχαν αφηνιάσει: μάζευαν κόσμο από μαγαζιά και πολυκατοικίες και πετούσαν παντού δακρυγόνα.

Όταν ηρέμησε μετά από κανένα τέταρτο η κατάσταση, βγήκα από το καφενείο στο δρόμο και είδα ότι έξω από την πύλη του Διοικητηρίου υπήρχε μια ομάδα συναδέλφων που συζητούσαν με αστυνομικούς μέσα στο προαύλιο του κτιρίου. Ρώτησα και μου είπαν ότι ζητούσαν να αφεθεί ελεύθερος ένας νεαρός που είχαν πιάσει και τον κρατούσαν μέσα. Μετά από παρέμβαση μελών του ΣΥΡΙΖΑ και εκπαιδευτικών τον άφησαν πράγματι και πλέον οι τελευταίοι διαδηλωτές που παρέμεναν εκεί αποχώρησαν μέσα από μια Αγ. Δημητρίου που έζεχνε χημικά. Κατηφόρισα κι εγώ προς την Αριστοτέλους και καθώς μου έπεσε η μπαταρία από το κινητό δεν μπορούσα πια να ενημερώνομαι ούτε από φίλους ούτε από το twitter. Επέστρεψα σπίτι γύρω στις 16:00 και έμαθα για τους νεκρούς στην Αθήνα.

Πρόθεση αυτού του κειμένου είναι να καταγράψει τη σημερινή συγκλονιστική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη έτσι όπως την έζησα ο ίδιος. Τίποτα άλλο προς το παρόν.

ΥΓ. Πριν λίγη ώρα με πληροφόρησε στενός φίλος ότι την ώρα που τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατέβαιναν την Ιασωνίδου για να ολοκληρώσουν την πορεία τους στην Καμάρα δέχτηκαν αναίτια επίθεση από δύο διμοιρίες των ΜΑΤ, μέλη των οποίων επιτέθηκαν ακόμη και στο πανό του ΣΥΡΙΖΑ για να το αποσπάσουν από τα χέρια των διαδηλωτών.

Translation:

I reached the Labour Centre of Thessaloniki (LCT) at around 11:00, making my way through the large concentration of PAME at the statue of Venizelos. While I was walking to the meeting point, I noticed that people on the street did not look as carefree as they did on the previous days, as if the city was sensing something was going to happen. The sidewalk outside LCT was crowded, definitely more than I had ever seen it, but I could not imagine what I was about to see when the demonstration started, going up to St. Demetrius Str., then descending Iasonidou and arriving in Egnatia. None of us had ever seen a crowd that big!

In the teachers’ block where I was marching,  I saw colleagues who had never been on the street, young and old ones, people who had surely voted for one of the two big political parties, but who were now angry with what they were experiencing. We were feisty, loud and shouted imaginative slogans. I wonder how the scabs who were in schools throughout the demonstration were feeling. I hope they were ashamed of themselves.

The march continued descending Ethnikis Amynis Str. with its head being at the junction of Tsimiski Str. and its tail still on Iasonidou. The people in the buildings and on sidewalks, not participating in the demo, were watching with a mixture of curiosity and support. At the same time there came the first reports on the magnitude of the demonstration in Athens. Up until then the police was nowhere to be seen.

When our block got -I think- to the height of the Bank of Greece in Ladadika we heard banging from behind (later I learned that an attempt had been made by the Police to cut the demo in the middle and many chemicals had been thrown near Aristotelous Sq. ) and soon we saw «bachala» [like hooligans, without any real ideology] and antiauthoritarians  alongside us while we were turning up into Dodecanesu Str. We made human chains and managed to keep them both – plus the riot police that was following – out of the demo (for a change).

The demo went its way up to the «Government House» [administrative building] without any other deplorable incidents. There was a controversy over whether or not the building should be surrounded by the demonstrators and some of our blocks and the blocks in front of us began to dissolve, while others remained in front of the Government House and wrote slogans. Gradually there came the rest of the demonstration which filled the street in front of the building. The only «unlawful» behavior that I personally saw was a guy wearing a scarf around his head trying to break / bend a camera in a branch of Emporiki Bank (in front of the cafe «Government House»).

All this turmoil in front of the Government House hadn’t lasted more than five minutes when Armageddon was unleashed. Flash grenades, tear gas, and everything else the squads of riot police -they were coming from everywhere- had. Out of the blue,»something»-black, round, smoking and shuttered into smaller pieces (after a collision or in the air) passed by me at a crazy speed. Had it hit me, I wouldn’t be writing this now. Along with a colleague we found shelter in a nearby coffee shop and waited for the street fighting to cease. Needless to say that the chemicals do not distinguish between demonstrators, passersby, eldery or young ones: it is, as I said to a young passerby who had taken refuge in the cafe, like the new measures – «democratic», dropped on the heads of all of us. So all the people who were in the coffee shop, patrons, staff, demonstrators, were crying, spitting and swearing … From what we learned the riot police had gotten mad: they were «sweeping» protesters from the shops and the houses and throwing tear gas everywhere.

A quarter of an hour later, once the situation had calmed down, I left the cafe and went back in the street again and saw that outside the gate of the Government House was a group of colleagues discussing with the policemen standing in the courtyard of the building. They told me that they were demanding the release of a young man who had been arrested and kept inside. After the intervention of members of SYRIZA (the other left-wing parliamentary party apart from the Communists) and teachers they released him indeed and then the last remaining protesters walked away through St. Demetrios Str. that was reeking of chemicals. I descended to Aristotelous Sq., and, as the battery of my phone dropped dead, I could no longer get any information, neither from friends nor by twitter. I returned home at around 4.00 PM and only then I heard about the dead people in Athens.

The intention of this document is to record today’s dramatic demonstration in Thessaloniki in the way I experienced it. Nothing else for now.

PS. Just a few minutes ago a close friend told me that while the block of SYRIZA and ANTARSYA (non-parliamentary left) was descending Iasonidou to complete the demo at Kamara they were unprovocatively attacked by two platoons of riot police, whose members even attacked the SYRIZA banner to take it away from the hands of demonstrators.

2 thoughts on “Διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη/Protest in Thessaloniki 05-05-10

  1. Μπήκαμε κατά πάσα πιθανότητα στο ίδιο καφενείο, στην Λουί Παστέρ. Όπως τα λες έγιναν, έγραψα και στο twitter το πως το είδα εγώ από το σημείο που βρισκόμουν, προς το τέλος της πορείας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s