Ανοησία.

Αποκτάς ανοσία σε όλα με τον καιρό. Στα όχι, στα ναι, στο ΠΑΣΟΚ, στο πρεζάκι που συναντάς στη στάση (κάθε φορά διαφορετικό, κάθε φορά να σου ζητά λεφτά για να πάει στην επαρχιακή του γενέτειρα). Συνηθίζεις τους Σεπτέμβρηδες, τις  νύχτες, τις αδικίες (και τις δικές σου  και των άλλων), τα κιλά που όλο διατείνεσαι ότι θα ξεφορτωθείς. Έχεις περάσει τις παιδικές αρρώστιες της αισιοδοξίας, του διανοούμενου, του αιώνιου έρωτα, των άσκοπων εξομολογήσεων, και πια δε σε αγγίζουν τέτοια πράγματα. Θωρακισμένος ο οργανισμός σου από ιούς της αγοράς (Ερμού και Αισθημάτων γωνία) και υιούς δημαγωγών νομίζει πως έτσι θα κάνει φίλο του τον καθρέφτη.

Ξεχνάς ώρες-ώρες πόσο εύκολα στριμώχνεται η ήτ(τ)α στο κέντρο των λέξεων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s