Το Πέρασμα στην Ινδία

Θέλετε δηλαδή να φτάσουμε εκεί; Να μπορούν οι συνδικαλισταράδες και οι αγέλες των εργατών που καθοδηγούν να σκοτώνουν τους εργοδότες τους; Αυτούς τους εργοδότες που δίνουν ψωμί στους ίδιους και τις οικογένειές τους; Πρέπει αυτοί οι άνθρωποι που έχουν επενδύσει τα κεφάλαιά τους βοηθώντας την ανάπτυξη της χώρας να υποκύπτουν σε κάθε εκβιαστικό αίτημα αμόρφωτων εργατών; Ξέρουμε πια τις μεθόδους των επαγγελματιών συνδικαλιστών: ανεδαφικά, μη ρεαλιστικά αιτήματα, απεργίες διαρκείας με αποφάσεις που παίρνονται από χειραγωγημένες συνελεύσεις, τραμπουκισμοί εναντίον εργαζομένων που διεκδικούν το δικαίωμα στην εργασία, τεχνητή ένταση που οδηγεί στη χρήση βίας από την αστυνομία που πάντα λειτουργεί πυροσβεστικά και επεμβαίνει μόνο όταν τα πνεύματα οξυνθούν και, τελικά, δημιουργία μαρτύρων μετά από τη βία που αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει η αστυνομία.  

Στο πρόσφατο περιστατικό στην Ινδία βέβαια οι παλαβοί αριστεροί εργάτες οδήγησαν τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα αφού σκότωσαν με φριχτό τρόπο το αφεντικό τους, σίγουρα άοπλο και ανυπεράσπιστο μπροστά στις ορδές τους. Κάποιοι βέβαια θα ισχυριστούν ότι η ειδεχθής τους πράξη δεν ήταν παρά η βίαιη αντίδραση στο θάνατο του ηγέτη του συνδικάτου τους (ξέρουμε δα και στη χώρα μας τύπους σαν και τον θανόντα, αλλά δεν θα πούμε τίποτα παρά πέρα, αφού η ανατροφή μας δεν μας επιτρέπει να κακολογήσουμε νεκρούς), ένας θάνατος που προφανώς προήλθε από κάποιον αστυνομικό που έδειξε υπερβάλλοντα ζήλο στην προσπάθειά του για αυτοάμυνα. Ζούμε όμως σε πολιτισμένες κοινωνίες και μια απο τις κατακτήσεις των κοινωνιών αυτών είναι η ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Αν οι εργάτες πίστευαν σε νόμους και στην ομαλή λειτουργία της κοινωνίας θα έπρεπε να αφήσουν τη δικαιοσύνη να κάνει το έργο της και να επιδιώξουν μόνο με νόμιμες διαδικασίες την τιμωρία των όποιων υπευθύνων -αν βέβαια αποδειχθεί ότι υπάρχουν τελικά ποινικές ευθύνες. Αντί γι’ αυτό ξέσπασαν σε ακρότητες κάνοντας μονάχα αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα, να σκορπούν δηλαδή το χάος και την καταστροφή φτάνοντας ακόμη και στο φόνο ενός αθώου ανθρώπου, λες και θα μπορούσαν να πετύχουν κάτι μέσα από αυτή την απολίτιστη και αντικοινωνική συμπεριφορά. 

Τέτοια γεγονότα δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητα. Οφείλουμε να καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται και να έχουμε πίστη στους θεσμούς της ευνομούμενης πολιτείας με τα όποια ελαττώματα και στραβά της, αν δεν θέλουμε να οδηγηθούμε στην αναρχία και το μηδενισμό. Περισσότερη ασφάλεια, περισσότερη πρόληψη με μέτρα εναντίον των ασύδοτων συνδικάτων, περισσότερα κονδύλια για την αστυνομία ώστε να προφυλάσσει τους ανθρώπους που αποτελούν την ατμομηχανή της οικονομίας της χώρας και να μην περιμένουμε από τους ίδιους να χρηματοδοτούν την ασφάλειά τους.  Να εξασφαλίσουμε πάση θυσία το ότι δεν θα γίνουμε Ινδία.

One thought on “Το Πέρασμα στην Ινδία

  1. Παράθεμα: Αρρυθμοί | Μεσα στη Νυχτα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s