Θα νικήσουμε;

Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα σε μαγεμένη τροχιά,
πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα, τίποτα δε μ’ ακουμπά,
στον παράξενό μου χρόνο.

Σάββατο βράδυ, μέσα, παραφράζεις παλιά συνθήματα για να πεις ότι εκτός από τις εκλογές υπάρχει και η μοναξιά -έστω, η ερημιά, διαλέγεις και παίρνεις, ή μάλλον αφήνεις, όπως περίπου ξεκινάει κι αυτό το τραγούδι με εκείνον που κίνησε να φύγει, αλλά γύρισε. Μονάχα που για σένα η τροχιά είναι πεζή και ο χρόνος κοινός, συνηθισμένος, σαν τόσα και τόσα άλλα βράδια. Αποκομμένος, κομμένος, μένος.


Ξέρουμε πως είναι ψέμα,
μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα,
να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις,
να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι,
να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις,
έστω για λίγο, για τοσοδούλι.

Η γνώση της γνώσης. Ξέρουμε; Αυτό είναι πιο μεγάλο ψέμα από τον έρωτα. Η βεβαιότητα ότι γνωρίζουμε πώς σκέφτεται ο άλλος. Τι θεωρεί σημαντικό και τι επουσιώδες. Ακόμη κι έτσι όμως, στο τοσοδούλι βρίσκεται το μεδούλι της ζωής. Δεν είναι ούτε η αγκαλιά ούτε η αγάπη που αποζητάς. Αυτό το εφήμερο ξεγέλασμα ψάχνεις, εκείνη την πιο μεγάλη ώρα. 


Σα ζευγαρώνουν δυο βεγγαλικά,
μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά,
στων προσώπων μας τις ζάρες.

Αύριο βράδυ μάλλον δεν θα δεις βεγγαλικά, ζευγαρωμένα ή μονήρη -τουλάχιστον δεν θα νικήσουν αυτοί. Και τα πρόσωπά μας ακόμη ζάρες δεν απέκτησαν. Απ’ τον χρόνο θέλω να πω. Γιατί από τον πόνο, την ηδονή ή το γέλιο ζαρώνουν -όχι συχνά, αλλά ζαρώνουν. Έτσι λοιπόν τα όποια μηνύματα -πάντα υπάρχουν, αρκεί να τα ψάξεις- δεν θα σταλούν με τηλεπάθεια, μα με βλέμματα διαγώνια. Σαν τα χθεσινά.

Με δίχως σημαίες και δίχως ιδέες δίχως καβάντζα καμιά,
ντύθηκε η μέρα στα γούστα της νύχτας και η ψυχή μου πηδά,
στου απέραντου την ψύχρα.

Βουτάς λοιπόν χωρίς αλεξίπτωτο στο κενό και κάτω δεν σε περιμένει κανένα δίχτυ ασφαλείας. Αυτό το «με δίχως» όμως δεν σε κάνει πιο ελαφρύ. Το «με» κουβαλάει όλη την απώλεια και σε βαραίνει γιατί τώρα η ευθύνη είναι όλη δική σου και δεν μπορείς πια να τη φορτώσεις σε σημαίες. Τι άλλο εξάλλου είναι αυτός ο πήδος της ψυχής, παρά ένα άλμα πίστης;


Θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια,
για βγες απ’ έξω απ’ τη συνήθεια,
σύρε κι έλα να με λούσεις
κι ας είμαι της καθαρευούσης,
να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις,
έστω για λίγο, για τοσοδούλι.

Κάτι σου λέει ότι κανείς και καμία δεν θέλει πολλά-πολλά με την αλήθεια. Πού καιρός τώρα για αλλαγές, για βόλτες και άλματα… Κι εσύ στο κάτω-κάτω όταν μιλάς για αλήθεια, στη δική σου αλήθεια αναφέρεσαι, αυτήν θέλεις να δουν και να δεχτούν οι άλλοι, με όλα τα ελαττώματα και τα κολλήματά σου. Δωσ’ μου λίγη ακόμη αγάπη.



Δρεπανηφόρα άρματα περνάν,
στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν,
ασυγκίνητο σ’ αφήνει.

Αυτό το χειμώνα συνήθισες πολλά: πεινασμένες χούφτες, ξεδοντιάρικα καροτσάκια, ξυλιασμένα χαμόγελα, τσαλακωμένα ταξιδιωτικά έγγραφα, νύχτες του γυρισμού αναπότρεπτες. Κι η πόλη νεκρή. Νεκρή όχι από τους νεκρούς που πληθαίνουν. Απ’ το συνήθειο. Ξέρεις εσύ: «Στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως.» Και αύριο οι δρεπανηφόροι θα αλαλάζουν και θα ονειρεύονται άρματα.

Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα θωρακισμένε καιρέ,
με μια σκληρή παγερή τρυφεράδα σε πλησιάζω μωρέ,
μα αυταπάτες πια δεν έχω.

Αυτή τη φορά δεν ξέρεις αν έδωσες το είναι σου, μα σίγουρα έδωσες κάτι παραπάνω από άλλες. Όχι στον καιρό. Σ΄αυτόν ποτέ δεν δίνεις. Τα παίρνει όλα. Μόνος του. Όχι. Στον καιρό σου έδωσες. Στα χρόνια που σου ‘τυχαν. Χωρίς αυταπάτες, ρεαλιστής ονειροπόλος. Το έγραφε προχτές και στο βιβλίο των προσώπων του τρόμου. 


Ξέρουμε πως είναι ψέμα,
μα ας γίνουμε τα δυο μας ένα,
δες, θα φτιάχνουμε στιχάκια,
να περπατάν σαν καβουράκια,
πλάγια κι ακριβά τα χάδια,
φως αχνό μες στα σκοτάδια.

Δες, θα φτιάχνετε οστρακόδερμα στιχάκια, ασπόνδυλες φρασούλες, έρποντα λεξικά, θηλαστικούς χάρτες, να φωτίζουν τη μέρα και να κάνουν πιο σκοτεινή τη νύχτα, έτσι όπως τους πρέπει, χωρίς να τις μολύνετε με φτηνές αντιθέσεις. Φως αχινός. 


Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ,
στο μαγγανοπήγαδο της ήττας μου περνώ,
venceremos, venceremos.

Advertisements

One thought on “Θα νικήσουμε;

  1. Παράθεμα: Αρρυθμοί | Μεσα στη Νυχτα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s