«Εγώ χρειάζομαι χωρικούς κι εργάτες. Μόνο.»

Σήμερα έλειπαν από το γυμνάσιό μου οι μαθητές που μαθαίνουν γερμανικά για μια επίσκεψη στο Ινστιτούτο Γκαίτε κι έτσι έπρεπε να απασχολήσω καμιά εικοσαριά παιδιά της α΄και της γ΄ τάξης που παρακολουθούν τα γαλλικά. Παρακολουθήσαμε λοιπόν μαζί το Σκασιαρχείο, μια θαυμάσια γαλλική ταινία του 1949 όπου ένας δάσκαλος διορίζεται λίγο μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε ένα σχολείο της επαρχίας και αρχίζει να εφαρμόζει πρωτοποριακές μεθόδους διδασκαλίας κάνοντας τα ως τότε μονίμως σκαστά παιδιά να αγαπήσουν το σχολείο και τη μάθηση. Σε μια σκηνή της ταινίας ο δάσκαλος ζητά από τον πλούσιο γόνο αριστοκρατών της περιοχής, ο οποίος είναι, όπως διακηρύττει και ο ίδιος, νεωτεριστής και καινοτόμος, χρήματα για να φτιάξουν οι μαθητές μια μικρή τυπογραφική πρέσα και να τυπώσουν την σχολική εφημερίδα. Να ποια ήταν η απάντηση:

-Γιατί να σας δώσω λεφτά για να κάνετε σοφούς τους γιους των χωρικών μου; Τι θα κερδίσω; Εγώ χρειάζομαι χωρικούς κι εργάτες. Μόνο. Λίγη ιστορία και γεωγραφία, λίγη αριθμητική και φτάνει. Αλλιώς θα γίνουν όλοι «κύριοι.»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s