Reaper Man (Discworld, Book 11), Terry Pratchett

More about Reaper Man

(κλικ στο εξώφυλλο)

Ο Terry Pratchett μοιράζεται με τον Stephen King τον τίτλο του (κρατηθείτε!!!!!) συγγραφέα με τα περισσότερα βιβλία στη βιβλιοθήκη μου (μάλλον αστείος συνδυασμός τώρα που το σκέφτομαι: ο βασιλιάς της χιουμοριστικής φαντασίας ταίρι με τον άρχοντα του τρόμου). Για όσους δεν τον γνωρίζουν, και δυστυχώς στην Ελλάδα είναι πολλοί αυτοί παρότι στον υπόλοιπο κόσμο, ιδιαίτερα στον αγγλόφωνο, είναι πασίγνωστος, ο Pratchett είναι ένας Άγγλος συγγραφέας που, μεταξύ άλλων, έχει γράψει γύρω στα 40 βιβλία με άξονα τον Δισκόκοσμοέναν φανταστικό κόσμο δικής του επινόησης, ο οποίος είναι ταυτόχρονα τόσο διαφορετικός και τόσο όμοιος με την δική μας Υδρόγειο Σφαίρα. Μέσα σε αυτό το σκηνικό με μάγους, μάγισσες, πρωτοπόρους του κινηματογράφου και της ροκ, βαμπίρ που κάνουν αποτοξίνωση από το αίμα, βασιλιάδες, φανταστικά όντα, τρολ, νάνους, ξωτικά, δημοσιογράφους, αστυνομικούς, λωποδύτες κτλ, κτλ., ο Pratchett σε κάθε βιβλίο του στήνει και μια ξεκαρδιστική παρωδία της ζωής στον πλανήτη μας εξερευνώντας κάθε φορά διαφορετικές πτυχές της παγκόσμιας κουλτούρας.

Ένας από τους βασικούς χαρακτήρες του Pratchett (και ίσως ο πιο ο αγαπημένος των αναγνωστών του) είναι ο Χάρος (Death), ο οποίος πέρα από όλα τα γνωστά συμπαρομαρτούντα (σκελετός, μαύρος μανδύας, δρεπάνι, άλογο), συνοδεύεται και από άλλα λιγότερο «συνηθισμένα» στοιχεία που εμπλουτίζονται καθώς προχωρά η σειρά: διαθέτει έπαυλη, μπάτλερ, αποκτά βοηθό, υιοθετεί μια κόρη (αυτοί οι δυο παντρεύονται τελικά μεταξύ τους), αργότερα έχει και μια εγγονή, προσπαθεί να καταλάβει -με μεγάλη αποτυχία- τους ανθρώπους, γίνεται κάποια στιγμή και κάτι σαν Άι-Βασίλης, αλλά το καλύτερο απ’ όλα είναι ότι μιλά με ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (ο μοναδικός τρόπος, κατά τον αφηγητή, να αποδοθεί ο ήχος της φωνής του που ακούγεται μόνο στο μυαλό των συνομιλητών του, αφού σκελετός ων δεν διαθέτει φωνητικές χορδές)!

Στο Reaper Man ο Χάρος είναι θύμα μιας ειδικής «κινητικότητας», καθώς οι Ελεγκτές της Πραγματικότητας, θεότητες του Δισκόκοσμου, τον οδηγούν σε εθελούσια αποχώρηση από τη θέση του όταν διαπιστώνουν ότι αρχίζει να αναπτύσσει όλο και πιο πολύ μια δική του προσωπικότητα και να χάνει την απαιτούμενη αποστασιοποίηση που απαιτούν τα καθήκοντά του. Όμως, οι μεταφυσικές ανθρωπομορφικές οντότητες στον Δισκόκοσμο δεν μπορούν να πεθάνουν παρά μόνο όταν οι άνθρωποι πάψουν να πιστεύουν σε αυτές και έτσι ο Χάρος πρέπει να βρει να κάνει κάτι μέχρι να εμφανιστεί η πίστη σε κάποια αντίστοιχη οντότητα. Βρίσκει λοιπόν μια ταιριαστή δουλειά για τον ίδιο και το δρεπάνι του. Και περιμένει. [Αν οι δύο τελευταίες προτάσεις σας θυμίζουν γουέστερν, δεν έχετε πέσει έξω]

Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν, αλλά δεν υπάρχει ακόμη κανείς άλλος για να τους πάρει την ψυχή με αποτέλεσμα η ζωϊκή ενέργεια των ψυχών να συσσωρεύεται και να προκαλεί παραφυσικά φαινόμενα. Και αν μέχρι τώρα όλα αυτά δεν βγάζουν νόημα σκεφτείτε τι γίνεται όταν αυτά τα παραφυσικά φαινόμενα παίρνουν τη μορφή φοβερών και τρομερών καροτσιών σουπερμάρκετ* που εξελίσσονται σε έναν και μοναδικό υπερκακό, ένα mall! Κι όλα αυτά θα τα αντιμετωπίσουν η Λέσχη των Απέθαντων (ζόμπι, βαμπίρ και Σία) και οι καλοπερασάκηδες καθηγητές-μάγοι του Αθέατου Πανεπιστημίου! Χαμός!

Φυσικά, πέρα από τα καλαμπούρια και τις απίθανες περιπέτειες των ηρώων, το βιβλίο έχει και ένα βαθύτερο, σχεδόν φιλοσοφικό, επίπεδο, καθώς εξερευνά το θέμα του κύκλου της ζωής και του θανάτου και της μεταφυσικής πίστης των ανθρώπων. Για τον Pratchett ο θάνατος δεν είναι τραγωδία, αλλά συνέχεια της ζωής.

ΥΓ.1.  Για όσους δεν πείστηκαν ότι πρέπει να δώσουν μια ευκαιρία στον Δισκόκοσμο, ακολουθούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το Reaper Man :

Οι άνθρωποι πιστεύουν για εκατοντάδες χρόνια τώρα ότι οι σαλαμάνδρες μέσα σε ένα πηγάδι σημαίνουν ότι το νερό του είναι πόσιμο, και όλον αυτόν τον καιρό δεν αναρωτήθηκαν ποτέ αν οι σαλαμάνδρες βγαίνουν ποτέ από το πηγάδι για να πάνε στην τουαλέτα.

DROP THE SCYTHE, AND TURN AROUND SLOWLY.

Πέντε θαυμαστικά, ασφαλές δείγμα ενός παράφρονα νου. 

Όσο γρήγορα και να ταξιδεύει το φως, το σκοτάδι φτάνει πάντα πρώτο και το περιμένει.

ΥΓ.2. Μπορείτε επίσης να πάρετε μια ιδέα για το πόσο διακειμενικό, όπως και όλα τα υπόλοιπα, είναι και αυτό το βιβλίο του Δισκόκοσμου σε αυτή τη συλλογική εργασία.

* Πρόσφατα είδα ένα mockumentary που μου πολύ θύμισε αυτά τα καρότσια.

One thought on “Reaper Man (Discworld, Book 11), Terry Pratchett

  1. Παράθεμα: Witches Abroad (Discworld, Book 12), Terry Pratchett | Μεσα στη Νυχτα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s