Lords and Ladies (Discworld, Book 14), Terry Pratchett

More about Lords and Ladies

(κλικ στο εξώφυλλο)

Το Lord and Ladies έχει καταγραφεί στο μυαλό μου ως ένα από τα πιο «σκοτεινά» βιβλία του Δισκόκοσμου, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι εξωφρενικά αστείο στο μεγαλύτερο μέρος του (βλέπε στο τέλος της ανάρτησης). Για το γεγονός αυτό ευθύνεται μάλλον το βασικό θέμα του, που παρουσιάζει τα ξωτικά (ξέρετε, τα elves, αυτά τα υπέροχα, ξανθά, ευγενή πλάσματα με τα μυτερά αυτιά που αλαφροπατάνε πάνω στο χιόνι στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών), όπως είναι στην «πραγματικότητα», δηλαδή κακά,  ματαιόδοξα, εξουσιομανή και εχθροί των ανθρώπων (ελάτε, παραδεχτείτε ότι όλοι το έχετε σκεφτεί αυτό για αυτά τα αλαζονικά πλάσματα). Αν στις βόρειες μυθολογίες τα ξωτικά αντιπροσωπεύουν τον ιδανικό άνθρωπο, όπως θα ήταν με όλα τα προτερήματα και κανένα από τα ελαττώματά του, εδώ είναι το ακριβώς ανάποδο, αφού είναι ανίκανα εν πολλοίς για ηθική σκέψη και συμπόνοια…

Επιπλέον, είναι και ένα από τα πρώτα «ενήλικα» βιβλία της σειράς (δεν είναι τυχαίο ότι όταν εκδίδεται, το 1992, έχουν περάσει ήδη δέκα περίπου χρόνια από την έκδοση του πρώτου βιβλίου του Δισκόκοσμου και ήδη ακόμη και οι τότε νεότεροι αναγνώστες του θα άφηναν πλέον την εφηβεία τους πίσω). Η σάτιρα του Pratchett γίνεται όλο και πιο βαθιά, οι διακειμενικές αναφορές όλο και πιο ραφιναρισμένες, οι ήρωες και οι ηρωίδες του αποκτούν όλο και μεγαλύτερο παρελθόν (είναι ήδη το τέταρτο βιβλίο στο οποίο πρωταγωνιστεί η γνωστή τριάδα των μαγισσών) και η ενήλικη ζωή (έρωτας, γάμος, προβλήματα ζευγαριών) διεκδικεί κεντρικότερο ρόλο.

Όπως και στο Wyrd Sisters, κομβικό ρόλο στο μυθιστόρημα παίζει το θέατρο, και μάλιστα το σεξπιρικό, αφού τα ξωτικά χρησιμοποιούν το θόλωμα των ορίων ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα που προκαλεί στους θεατές μια παράσταση που παρουσιάζεται τη νύχτα του θερινού ηλιοστασίου για να εισβάλουν στον Δισκόκοσμο… Όταν η υπόθεση φτάνει στο ευτυχισμένο τέλος της, με όλες τις μάγισσες λίγο ή πολύ ζευγαρωμένες με άντρες, όπως σε κάθε (σεξπιρική ή μη) κωμωδία που σέβεται τον εαυτό της, καταφτάνει ένας θεατρικός συγγραφέας που, ακούγοντας όσα συνέβησαν, αποφασίζει να γράψει ένα έργο. Μόνο που «άφησε απ’ έξω όλα τα σημεία που δεν θα χωρούσαν πάνω σε μια θεατρική σκηνή ή που ήταν πολυέξοδα ή που δεν τα πίστεψε. Όπως και να ‘χει, ονόμασε το έργο Το ημέρωμα της λάμιας, γιατί κανείς δεν θα ενδιαφερόταν για ένα έργο που θα λεγόταν Πράγματα που συνέβησαν μια καλοκαιρινή νύχτα

Μερικά σύντομα χαρακτηριστικά αποσπάσματα μεταφρασμένα από την αφεντιά μου:

Ο Βασιλιάς Verence προτιμούσε να κόψει το πόδι του ο ίδιος παρά να βάλει μια μάγισσα στη φυλακή, αφού έτσι θα γλίτωνε πολύ κόπο τελικά και θα ήταν μάλλον και λιγότερο επώδυνο.

Ο Mustrum Ridcully έκανε πολλά για τα είδη υπό εξαφάνιση. Αν μη τι άλλο, τα διατηρούσε υπό εξαφάνιση.

Το να χρησιμοποιείς παρομοιώσεις μιλώντας σε έναν άνθρωπο με τέτοια έλλειψη φαντασίας ήταν σαν να δείχνεις ένα κόκκινο πανί σε έναν ταύ — ήταν σαν να βάζεις κάτι πολύ ενοχλητικό μπροστά από κάποιον που θα τον ενοχλούσε πολύ αυτό. 

«Ξέρω ότι η Magrat είναι εκεί μέσα,» είπε ο Verence, κρατώντας την κορόνα του στη διάσημη «Άι-Σενιόρ-Μεξικάνοι-Κακοποιοί-Επιτέθηκαν-Στο-Χωριό-Μας» θέση. (ο μέλλων σύζυγος μπροστά στην κλειδωμένη πόρτα του δωματίου της μέλλουσας συζύγου μετά από μια «μικρούλα» παρεξήγηση)

Η μικρότερη μονάδα μέτρησης χρόνου στο πολυσύμπαν είναι το νεοϋορκέζικο δευτερόλεπτο, που ορίζεται ως η περίοδος του χρόνου ανάμεσα στο φανάρι που γίνεται πράσινο και στο κορνάρισμα του ταξιτζή από πίσω σου. (αφιερωμένο στους Μονοστηνελλαδιστές)

«Υπέροχο πάρτι,» είπε ο Ταμίας του Πανεπιστημίου σε μια καρέκλα, «Μακάρι να ήμουν εδώ.» (Ο Ταμίας σε κάποιο προηγούμενο βιβλίο έπαθε το μαγικό αντίστοιχο μη ελεγχόμενης λήψης LSD)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s