Interesting Times (Discworld, Book 17 ), Terry Pratchett

More about Interesting Times

(κλικ στο εξώφυλλο)

Όσες και όσοι παρακολουθούν τις αναρτήσεις αυτού του ιστολογίου για τον Δισκόκοσμο, γνωρίζουν ήδη ότι ο Terry Pratchett χρησιμοποιεί αυτόν τον κόσμο για να παρωδήσει τον δικό μας και για να σατιρίσει τις στερεοτυπικές αντιλήψεις μας για ιδέες, λαούς, ηπείρους, επιστήμες κοκ. Το έβδομο βιβλίο της σειράς (Pyramids) ήταν αφιερωμένο στην αρχαία Αίγυπτο (και δευτερευόντως στην αρχαία Ελλάδα) και την εικόνα που έχουμε γι’ αυτήν, ενώ αυτό εδώ το βιβλίο με τον ενδιαφέροντα τίτλο ασχολείται κυρίως με την αυτοκρατορική-προεπαναστατική Κίνα (και με τη Θεωρία του Χάους, της οποίας το κλασικότερο παράδειγμα βρίσκει εδώ μια πολύ κυριολεκτική εφαρμογη). Επιπλέον, συναντάμε μια (πολύ) γερασμένη εκδοχή της τυπικής επτάδας ηρώων που ξεκινούν ως τυχοδιώκτες και καταλήγουν να υπηρετούν έναν ευγενέστερο σκοπό (Επτά Σαμουράι, Magnificent Seven).

Κάτι που πρέπει να γίνει σαφές είναι ότι, όπως πάντα, ο Πράτσετ δεν σατιρίζει τόσο την ίδια την Κίνα (Αχαταία Αυτοκρατορία στον Δισκόκοσμο) και την ιστορία της, όσο την εικόνα που έχουμε σχηματίσει γι’ αυτήν στον Δυτικό κόσμο, μέσα από φήμες, μύθους, ταινίες, λογοτεχνικά έργα, στερεότυπα και προκαταλήψεις. Αυτό είναι εμφανές ήδη από τον τίτλο του βιβλίου (Interesting Times = Ενδιαφέροντες Καιροί) που υποτίθεται ότι αποτελεί τμήμα μιας παραδοσιακής κινέζικης κατάρας («Να ζήσεις σε ενδιαφέροντες καιρούς!»), αλλά όλες οι πηγές για τη φράση μέχρι σήμερα είναι δυτικές, με τους Κινέζους φιλολόγους να αγνοούν την ύπαρξή της στα κινεζικά!

Στο βιβλίο ξανασυναντάμε (και ξανασυναντιούνται) τρεις από τους χαρακτήρες που πρωταγωνίστησαν στα δύο πρώτα βιβλία της σειράς: ο απόλυτα αποτυχημένος μάγος και απόλυτα επιτυχημένος survivor Ανεμοβρόχης (Rincewind), ο πρώτος τουρίστας του Δισκόκοσμου Δίανθος (Twoflower) και ο Κόεν ο Βάρβαρος, ο υπέργηρος ήρωας που ηγείται της Αργυρής Ορδής, τα μέλη της οποίας είναι συνομήλικοι ή μεγαλύτεροί του (ένας μάλιστα από αυτούς είναι σε αναπηρικό καροτσάκι). Ο πρώτος θα σταλεί στην Αχαταία Αυτοκρατορία από το Αθέατο Πανεπιστήμιο μετά από μήνυμα που ζητούσε να τους στείλουν τον «Μεγάλο Μάγω» (η ορθογραφία ίδια με την επιγραφή στο καπέλο του Ανεμοβρόχη), ο δεύτερος θα εμπνεύσει μια επαναστατική ομάδα, τον Κόκκινο Στρατό, με το βιβλίο του «Τι Έκανα στις Διακοπές μου» (η πιο επαναστατική πράξη του Κόκκινου Στρατού που χρηματοδοτείται από το Μεγάλο Βεζίρη προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για μια προβοκάτσια είναι να κολλάνε αφίσες με καλοπροαίρετα αιτήματα) και ο τρίτος, μαζί με τους άλλους έξι, έχει τον ταπεινό σκοπό να ανατρέψει τον αυτοκράτορα και να «κλέψει» τη χώρα. Προσθέστε σε όλα αυτά και το ότι οι θεοί από ψηλά παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια με όλους αυτούς και μπορείτε να καταλάβετε! Χαμόζνα!

 Και μέσα σε όλο αυτό το χάος ο Πράτσετ κάνει πολιτικά σχόλια όπως αυτό:

«Τους ξέρω αυτούς που λένε ότι κάποιοι πρέπει να υποφέρουν για το κοινό καλό. Ποτέ δεν εννοούν τους εαυτούς τους! Όταν ακούς κάποιον να φωνάζει: «Εμπρός, γενναίοι σύντροφοι!» θα δεις ότι πρόκειται γι’ αυτόν που κρύβεται πίσω από το μεγάλο βράχο και φοράει το μοναδικό πραγματικά αλεξίσφαιρο κράνος!»

2 thoughts on “Interesting Times (Discworld, Book 17 ), Terry Pratchett

  1. Παράθεμα: Maskerade (Discworld, Book 18), Terry Pratchett | Μεσα στη Νυχτα

  2. Κατόπιν της πλήρους μετάφρασης [χομπίστικη και προσωπική] του βιβλίου μπορώ να πω πως είναι αρκετά καλό και έχει μερικές ωραίες στιγμές [κινηματογραφικότατες, όπως η σκηνή με τον ζωγράφο που είναι στον κήπο και περνάει ο Rincewind και όλα γίνονται άνω κάτω και γενικότερα η μετακίνηση του Rincewind από την Ανκ-Μορπορκ με μαγική τηλεμεταφορά στην ΧανγκΧανγκ, στην Αγατιανή Αυτοκρατορία] αλλά με τίποτα δεν ξεπερνά σε μαγεία τόσο το The Hogfather [προσωπικά το σκέφτηκα σαν Γουρνοπατέρας από την χοντρή φιγούρα και τους αγιοβασιλιάτικους συνειρμούς με τα παχουλά ροδάλα οικόσιτα ζώα και όχι με τους άγριους κάπρους] αλλά και το The Reaper Man [Ο Θεριστής] που ήταν απίστευτο όσον αφορά τον Χάρο με ημερομηνία λήξης στη γη και με το δικό του χρονογράφο. Γενικά ήταν ένα ευχάριστο βιβλίο του δισκόκοσμου με τα λογοπαίχνια του και με τις παρανοήσεις του όπως και είναι αναμενόμενο για κάθε βιβλίο του Pratchett [αλλά και καθαρό μαρτύριο για τον μεταφραστή].

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s