Maskerade (Discworld, Book 18), Terry Pratchett

More about Maskerade

(κλικ στο εξώφυλλο)

Με το Maskerade ο Πράτσετ επιστρέφει στην Ankh-Morpork, αλλά και στις μάγισσες. Αυτή τη φορά στόχος της σάτιράς του γίνεται η όπερα και τα μιούζικαλ, καθώς και οι προλήψεις που έχουν σχέση με τη θεατρική και λυρική σκηνή. Όλα αυτά μέσα από μια ακόμη ιστορία μυστηρίου, αφού στην Όπερα της πόλης οι δολοφονίες γίνονται η μια μετά την άλλη.

Μια ευτραφής ασκούμενη μάγισσα με διπλή προσωπικότητα πηγαίνει στην πόλη για να γίνει τραγουδίστρια της όπερας. Έχει φωνάρα, αλλά η ύπαρξη μιας πολύ ομορφότερης λιγότερο προικισμένης φωνητικά τραγουδίστριας, οδηγεί στο αφηγηματικά αυτονόητο μοτίβο του playback (η μία είναι στη σκηνή, ενώ η άλλη τραγουδάει από πίσω). Φυσικά δεν λείπει το Φάντασμα (της Όπερας) που υποδεικνύει με σημειώματα την καλλιτεχνική ανέλιξη της δεύτερης, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται να διαπράττει τυχαίους φόνους που σκηνοθετούνται ως ατυχήματα, και μέσα σε όλα αυτά υπάρχει το κλασικό στοιχείο της επικείμενης χρεοκοπίας από κακοδιαχείριση.

Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε μυημένους της Όπερας (αν και αυτοί ίσως καταλάβουν καλύτερα κάποια από τα αστεία) γιατί, όπως έγραφα και στην προηγούμενη ανάρτηση, ο Πράτσετ σατιρίζει την εικόνα που έχει ο περισσότερος κόσμος για την όπερα και όχι την ουσία της. Πέρα από την ίδια την πλοκή που είναι μια πιο «ρεαλιστική» εκδοχή του Φαντάσματος της Όπερας του Andrew Lloyd Webber, έχουμε αναφορές και σε άλλα διάσημα έργα του ιδίου, αλλά και των πιο γνωστών εκπροσώπων της όπερας του 18ου και 19ου αιώνα (Μότσαρτ, Βάγκνερ, Βέρντι, Ροσίνι κτλ.), ενώ δε λείπει και ένας χαρακτήρας που θυμίζει έντονα τον αιώνιο ανταγωνιστή του Μότσαρτ, το Σαλιέρι, όπως μας τον γνώρισε η ταινία Amadeus.

Βρίσκουμε ακόμη έναν τραγουδιστή της όπερας που αλλάζει το όνομά του προς το ιταλικότερο για να του δώσει κύρος, τον Χάρο να προσπαθεί να πείσει έναν κύκνο να τραγουδήσει ώστε να του πάρει επιτέλους την ψυχή, τον Χάρο πάλι να παίζει στο πόκερ την ψυχή μιας αγελάδας και ενός μωρού, την εμφάνιση των κινητών τυπογραφικών στοιχείων στο Δισκόκοσμο, την διεκδίκηση διαφυγόντων κερδών από τις πωλήσεις ενός βιβλίου μαγειρικής και έναν γάτο που πάει στην όπερα μεταμορφωμένος σε άνθρωπο… Και πάλι χαμόζνα!

Μερικά απολαυστικά αποσπάσματα για μεζεδάκι:

Η Nanny Ogg ένιωσε αμήχανα και μόνο που σκεφτόταν κάτι τέτοιο, και αυτό ήταν ασυνήθιστο αφού η αμηχανία ήταν τόσο φυσιολογική για τη Nanny όσο είναι ο αλτρουισμός για μια γάτα.

Οι άλλοι πάσχιζαν να την πείσουν ότι η ομορφιά είναι κάτι το επιδερμικό, λες και υπήρξε ποτέ άντρας που ερωτεύτηκε ένα ελκυστικό ζευγάρι νεφρά.

Αφού γνώριζες για κάποιο διάστημα την Κριστίν ένιωθες την ακαταμάχητη επιθυμία να κοιτάξεις μέσα στο αυτί της και να δεις αν φαινόταν το φως της ημέρας να έρχεται από το άλλο.

Η Nanny μπορούσε να κάνει ένα άγαλμα να κλάψει στον ώμο της και να της πει τι πραγματικά ένιωθε για τα περιστέρια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s