Gaudy Night, Dorothy L. Sayers

More about Gaudy Night

(κλικ στο εξώφυλλο)

Μια όχι και πολύ μακρινή εποχή δεν επιτρεπόταν η φοίτηση γυναικών στα Πανεπιστήμια και δη σε ιδρύματα όπως η Οξφόρδη. Ακόμη κι όταν αυτό άρχισε να συμβαίνει, για πολλές δεκαετίες γινόταν δεκτό μόνο ένα μικρό ποσοστό γυναικών, ενώ οι πρώτες απόφοιτες θεωρούνταν περίπου ανωμαλία της φύσης. Γι’ αυτές ακριβώς τις απόφοιτες μιλά αυτό το βιβλίο που μόνο επιφανειακά είναι αστυνομική ιστορία, αφού πέρα από το ότι δεν γίνεται καν κάποιος φόνος, το βάρος πέφτει στην ανάπτυξη των (γυναικείων κυρίως) χαρακτήρων και σε βασικά ζητήματα γύρω από το φύλο και το φεμινισμό.

Η ηρωίδα, όπως και η Sayers, είναι μια από τις πρώτες χρονικά πτυχιούχους της Οξφόρδης και ταυτόχρονα η σύντροφος (εδώ και δύο βιβλία) του ήρωα της συγγραφέως, Λόρδου Peter Wimsey, ενός εκκεντρικού αριστοκράτη-ντετέκτιβ. Επιστρέφοντας μετά από χρόνια στη σχολή της για ένα ριγιούνιον δείπνο, βρίσκεται μπροστά σε μια σειρά από απειλητικά γράμματα, επικίνδυνες φάρσες και μια γενικότερη αναστάτωση την οποία προσπαθεί να εξιχνιάσει για να επανέλθει η ηρεμία, αλλά κυρίως εμπιστοσύνη ανάμεσα στα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Το ερώτημα που πλανάται διαρκώς, όπως αναφέρεται πολύ εύστοχα σε μια περιεκτική κριτική ανάλυση του βιβλίου, είναι «τι μπορούν να κάνουν οι γυναίκες;» και η απάντηση, που δίνεται χωρίς κανένα ίχνος διδακτισμού, αλλά μέσα από μια πολύ ρέουσα πλοκή και μια σειρά από ολοκληρωμένους χαρακτήρες, είναι «τα πάντα.» Πρόκειται για την πιο ειλικρινά φεμινιστική απάντηση που μπορεί να δοθεί σε ένα τέτοιο ερώτημα, αφού συναντάμε στις σελίδες του μυθιστορήματος γυναίκες ολοκληρωμένες -συναισθηματικά, ακαδημαϊκά, πνευματικά- αλλά και γυναίκες αναίσθητες και ανόητες. Ακόμη και το ερώτημα που βασανίζει την ηρωίδα για το αν και με ποιους όρους πρέπει να παντρευτεί τον Wimsey τίθεται και απαντιέται στη βάση της ισότιμης συμβίωσης και συντροφικότητας.

Ένα πολύ όμορφο βιβλίο, αντάξιο της παράδοσης των καλύτερων μυθιστορημάτων που έχουν ως θέμα τους την ακαδημαϊκή κοινότητα, όπως αυτών του David Lodge. Ταυτόχρονα, ένα βιβλίο που μου έμαθε για τις γυναίκες και το φεμινισμό πολλά περισσότερα από «ειδικά» βιβλία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s