Ανάβαλε λίγο τη ζωή σου για να μου πεις μια ιστορία

Ανέβαλλε διαρκώς όσα είχε να κάνει επειγόντως σήμερα, αύριο, σε μια βδομάδα, μέχρι την επόμενη Πέμπτη. Ηδονιζόταν να συσσωρεύει κείμενα που έπρεπε να γραφτούν, πιάτα που έπρεπε να πλυθούν, τηλέφωνα που έπρεπε να γίνουν, τραγούδια που έπρεπε να ειπωθούν, λογαριασμούς που έπρεπε να πληρωθούν. Ως και λίστες έφτιαχνε στις οποίες περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια τι δουλειές είχε μπροστά του, λίστες που γέμιζαν με πράγματα που διαρκώς παραγκώνιζαν παλιότερα ή στριμώχνονταν πίσω από άλλα, υποτίθεται πιο σημαντικά. Εν τω μεταξύ δεν έκανε τίποτα, παρά μόνο έπαιζε παιχνίδια στον υπολογιστή ή διάβαζε αστυνομικά και άλλα ανωφελή αναγνώσματα. Δεν καταλάβαινε πού οφειλόταν αυτή η αδυναμία του να διεκπεραιώσει ακόμη και γελοιωδώς εύκολες εργασίες που ήξερε ότι θα του έπαιρναν ελάχιστα λεπτά και μηδαμινό κόπο. Ίσως πίστευε ότι η έγκαιρη πραγματοποίησή τους θα άνοιγε την πόρτα και σε άλλες, και σε άλλες, και σε άλλες, που θα πολλαπλασιάζονταν χάρη στην προθυμία του. Επέλεγε λοιπόν να κλωσσάει τις εκκρεμότητες, όχι για να…

Κάπου εδώ πατούσε το κουμπί «αποθήκευση προσχεδίου» και υποσχόταν στον εαυτό του ότι θα συνεχίσει αύριο που θα ήταν ξεκούραστος.

2 thoughts on “Ανάβαλε λίγο τη ζωή σου για να μου πεις μια ιστορία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s