Σημείο τήξης

Τα μάζευε καιρό. Τα κόμματα ήταν τα πιο εύκολα: επέστρεφαν μόνα τους σ’ αυτόν σαν μπούμερανγκ που δεν βρήκαν ποτέ το στόχο τους. Έπειτα καταπιάστηκε με κάθε του τελεία (ατελείς μαύρες τρύπες που ρουφούσαν μόνο βεβαιότητες). Τις έβαζε σε ένα σακούλι, χωριστά από τα κόμματα, για να μην φτιάξουν μαζί περιττά ερωτηματικά -θα έβρισκε πολλά τέτοια ούτως ή άλλως στο τέλος των ερωτήσεων. Ή των ερώτων. Ψάρευε σε σκονισμένες γωνίες ξεβαμμένα θαυμαστικά που είχαν εξαφανιστεί παρέα -δυο-δυο, τρία-τρία- για να επιδοθούν σε κάποιο όργιο προσχημάτων. Τις παρενθέσεις τις έβαζε τη μία πάνω στην άλλη, όπως τα πιάτα μετά από σπιτική γιορτή ή μια βδομάδα κατάθλιψης. Όποτε έβρισκε αποσιωπητικά, τα έπιανε με τις άκρες των δαχτύλων του, λες και θα τον λέρωναν, και τα πετούσε μέσα στις τελείες, για να γίνουν αυτό που έπρεπε να είναι πάντα. Το ίδιο έκανε και με τις άνω-κάτω τελείες, μόνο που άφηνε απ’ έξω το άνω-κάτω.

Όταν νόμισε πως τα είχε μαζέψει όλα -όλα εκτός από τις άνω τελείες- τα έριξε σε μια μεγάλη κατσαρόλα, άναψε το μάτι της κουζίνας και περίμενε ανακατεύοντάς τα κάθε τόσο. Άρχισαν να λιώνουν στους υπερθετικούς βαθμούς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s