Αντιρατσιστής ο Μέγας, Εξωσπιτικές Δραστηριότητες και άλλες Ιστορίες

Δυο μήνες πριν περίπου τα καμάρια μου στην πρώτη γυμνασίου κλήθηκαν να εξεταστούν -για την «προαγωγή» τους  (μπρρρρ!)- στην Αρχαία Ιστορία. Έβαλα όσο πιο SOS και εύκολα θέματα μπορούσα, αφού η λογική μου δεν είναι να πιάσω τους μαθητές αδιάβαστους, αλλά να δω πόσοι και κατά πόσον συγκράτησαν τα βασικότερα στοιχεία της διδαχθείσας ύλης. Φαίνεται όμως ότι με κάποιους μαθητές δε δούλεψα όσο θα έπρεπε, με αποτέλεσμα να πάρω ορισμένες απαντήσεις χάρμα οφθαλμών. Αν τις παραθέτω εδώ δεν είναι για να κάνουμε τους έξυπνους ή να κοροϊδέψουμε τους μαθητές μου. Απλώς, πέρα από το πόσο πραγματικά αστείες είναι, μας αποκαλύπτουν τι και πώς μαθαίνουν κάποιοι μαθητές. Απολαύστε υπεύθυνα λοιπόν!

Σε ερώτηση για τη θέση της γυναίκας στην αρχαία Αθήνα συγκρινόμενη με τη σημερινή θέση της γυναίκας στην κοινωνία:

«Η γυναίκα σήμερα μπορεί να παίρνει μέρος σε εξωσπιτικές δραστηριότητες»

Εδώ το θέμα ήταν ο Αλέξανδρος ο Μακεδών:

«Η Ιστορία τον ονόμασε Μέγα γιατί έκανε αντιρατσιστική πολιτική»

Σε ένα από τα θέματα τους δόθηκε φωτογραφία του Ερμή του Πραξιτέλη και τους ζήτησα να τον περιγράψουν και να εντοπίσουν τα χαρακτηριστικά που τον καθιστούν σημαντικότατο έργο της κλασικής τέχνης:

  1. «Ο Ερμής είχε απάνω του ένα εσώρουχο που το είχαν στην Αρχαία Αθήνα και σε άλλες πόλεις-χωριά»

  2.  «Τέλος, τα χέρια του είναι κομμένα, δηλαδή λείπουν»

Να περιγράψετε με συντομία τους παρακάτω ιστορικούς όρους: αποικισμός, τυραννία, θεωρικά.

αποικισμός:

  1. «Ο αποικισμός ήταν τα σπίτια των Αρχαίων Αθηναίων»

  2. «Ο κόσμος που κατοικεί σε μια περιοχή»

              τυραννία:
  1. «Η τυραννία ήταν οι δούλοι που είχε η αρχαία Αθήνα, δηλαδή βασάνιζαν τους δούλους»

  2. «Όταν τυραννάς κάποιον»

                 θεωρικά:
  1. «Τα θεωρικά ήταν κάποια θεωρία»

  2. «σημαίνει όταν πιστεύουμε κάτι αλλά δεν είμαστε σίγουροι»

Αισίως 64

Να δεχτούμε κύριε Ασβεστά ότι οι 64 νεκροί μπορούν να θεωρηθούν ένδειξη ότι «θερίζει η γρίπη στην Ουκρανία«, αλλά έχετε κάτι προσωπικό με τους Ουκρανούς και θεωρείτε ότι «οι νεκροί από τη γρίπη των χοίρων και από οξείες επιπλοκές του αναπνευστικού που συνδέονται με τη νόσο, έφτασαν αισίως [!!!]  τους 64″;

Ο Κόλπος της Εθνικής Χρειάζεται Θετική Ενέργεια

Θέλω να πιστεύω ότι, παρότι φιλόλογος, δεν είμαι σχολαστικός. Πριν λίγο όμως διάβασα στην ηλεκτρονική έκδοση της Ελευθεροτυπίας ένα κείμενο του Αλέξη Σπυρόπουλου για το κλίμα στην Εθνική Ελλάδας μετά τον αγώνα του Σαββάτου και δεν άντεξα! Ορίστε πώς ξεκινά το ρεπορτάζ:

Ο Οτο Ρεχάγκελ αντιλαμβάνεται ότι η όλη φάση στην Εθνική αφέθηκε να έχει φτάσει στο όριο του μη-παρέκει και χρησιμοποιεί αυτές τις ώρες στην προσπάθεια να ξαναφτιαχτεί ένα κάποιο κλίμα διάθεσης, θετικής ενέργειας, στον κόλπο της ομάδας.

Να δεχτούμε, καλέ μου Αλέξη, την «όλη φάση»  ως  «ύφος», το «όριο του μη-παρέκει» ως απλό πλεονασμό, το «χρησιμοποιεί αυτές τις ώρες στην προσπάθεια να» ως αγγλισμό (λέμε τώρα!), να δεχτούμε ακόμα και το «ένα κάποιο», αλλά όταν διαβάζουμε αυτόν τον «κόλπο της ομάδας»  σχεδόν κόλπος μας έρχεται! Το να φτιάξεις κλίμα διάθεσης, θετικής ενέργειας στους κόλπους μιας ομάδας μοιάζει να είναι βασική αποστολή ενός προπονητή, αλλά το να κάνεις το ίδιο στον κόλπο της παραπέμπει τελείως αλλού…

Το κακό είναι ότι ο Σπυρόπουλος θεωρείται από τους κορυφαίους Έλληνες αθλητικογράφους…

Κήρυξε συναγερμό το φθινόπωρο

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές της εφημερίδας «Έθνος», το φθινόπωρο, τρομοκρατημένο από την επέλαση του θέρους, κήρυξε συναγερμό σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της επικράτειάς του. Οι έμπειροι Νοέμβρηδές του, οπλισμένοι με αιματηρές βροχές, θα φυλάνε στις οργωμένες ραχούλες, έτοιμοι για παν ενδεχόμενο. Οι εθνικοί Οκτώβριοι θα βροντοφωνάξουν και πάλι ΟΧΙ στις επιβουλές του θερμομέτρου, ενώ οι νιούτσικοι Σεπτέμβρηδες με μια παλιά δερμάτινη τσάντα στο χέρι θα καραδοκούν για να την φέρουν στο κεφάλι του βαριεστημένου Αυγούστου.

Έχουν γνώση οι φύλακες.

Απ’ το Πεκίνο Έρχομαι…ΙΙ

Απονομή χρυσών μεταλλίων στους παίκτες των ΗΠΑ και, την ώρα που παίρνει το μετάλλιό του ο τελευταίος κατά σειρά παίκτης, λέει ο Βαγγέλης Ιωάννου: «Τελευταίος, αλλά όχι έσχατος ο Λεμπρόν Τζέιμς…»

Φίλτατε Βαγγέλη, για κάποιο ανεξήγητο λόγο μου είσαι ιδιαιτέρως συμπαθής, αλλά το «Last, but not least,» παρότι πολύ ωραία έκφραση, μάλλον δε μεταφράζεται με μια ταυτολογία…

Απ’ το Πεκίνο Έρχομαι… Ι.

Επέστρεψα χτες από τη γλύκα της Σαμοθράκης και είπα να καθίσω να δω λίγο Ολυμπιακούς ( ναι, αυτούς με τη ντόπα και την εμπορευματοποίηση, θέλετε να το συζητήσουμε; ). Το κακό (ή καλό -όπως το δει κανείς) ήταν ότι άκουγα κιόλας. Μέσα σε μερικές ώρες σταχυολόγησα τρία δείγματα αυτού που θα ήθελα να ονομάσω «δημιουργικός αθλητικός λόγος»:

  1. Αμέσως μετά τον αγώνα μπάσκετ Ελλάδας-Κίνας ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Βαγγέλης Ιωάννου παίρνει συνέντευξη από τον Γιάννη Μπουρούση. Το παλικάρι στάζει εμφανώς πολύ ιδρώτα και κάποια στιγμή ζητά πολύ ευγενικά συγγνώμη αφού κάθε τόσο καταβρέχει τον Ιωάννου. Τότε ξυπνά μέσα στον μπασκετογράφο ο καταπιεσμένος λογοτέχνης και λέει περίπου τα εξής: -Δεν μας πειράζει ο ιδρώτας, Γιάννη. Για μας είναι σαν σταγόνες από τη σαμπάνια της νίκης! [μπλιάχ!!! Αυτά συμβαίνουν άμα κάνεις παρέα με τον Σκουντή και τον Χατζηγεωργίου]

  2. Σφυροβολία γυναικών και ο εκφωνητής (ή ο Τσώνης ή ο Αντωνιάδης ήταν) λέει: -Η αθλήτρια βρίσκεται στον βατήρα… [ναι, και ετοιμάζεται για μια βουτιά στο γρασίδι μήπως κερδίσει πέναλτι]

  3. Σε κάποια προκριματική σειρά σε δρόμο ταχύτητας -μάλλον στα 200 μέτρα ανδρών- ο ίδιος εκφωνητής κάνει ένα μεγάλο βήμα για τη σύγχρονη φυσική όταν σχολιάζει την ταχύτητα του ανέμου στη συγκεκριμένη κούρσα (+1,1 m/sec): -Ο άνεμος ήταν θετικός με ταχύτητα ένα μέτρο και ένα δευτερόλεπτο… [!!!]

Το Ι. στον τίτλο οφείλεται στο ισχυρό προαίσθημα που έχω ότι μέχρι το τέλος των Αγώνων θα μεταφέρω εδώ και άλλα τέτοια σουρεαλιστικά διαμάντια…