Λεωφορείον η Μνήμη

Ωραία είναι που ένας κόμπος -όχι πολύ σφιχτός- ανεβαίνει στο λαιμό μου κάθε φορά που περνάω από τη γωνία Εγνατίας-Αντιγονιδών, εκεί που δίναμε τα αλλόκοτα ραντεβού μας…

«Ξέχασα» σημαίνει «πέθανα», που είπε κάποτε κι ο Σαββόπουλος…

Advertisements

Θες

Πέντε μήνες μετά, ήρθε ένα τραγούδι να μου θυμίσει εσένα:

Θες

Δημήτρης Μητροπάνος

Μουσική/Στίχοι:Στέφανος Κορκολής /Ρεβέκκα Ρούσση

Θες να ‘μαι καλά να μην πονάω

θες να ‘σαι μακριά και να μοιράζεις στιγμές

που ‘χα κρατήσει για να σ’ έχω

θες να μη σου λέω πως σ’ αγαπάω

Να ζω και να ξεχνάω το άρωμά σου

θες να μην υπάρχω στα όνειρά σου ποτέ

Να μην ακούω της καρδιάς μου τη φωνή

Να της κρατήσω μια γωνίτσα να κρυφτεί

Να μην λυπάμαι που σε χάνω ξαφνικά

Να μην φοβάμαι που η ανάγκη μας νικά

Να μην αγγίξω την αλήθεια σου ξανά

Να μην πονέσω με το τέλος με το τέλος που πονά

Θες να γίνω άλλος να μην είμαι πια εγώ

μέσα στο κόσμο αυτό που έφτιαξες να ζω

να ‘μαι καθρέφτης της δικής σου λογικής

που θα σε βλέπει και θα λέει ότι πεις

να ψάξω αλλού το άλλο μου μισό

αυτό που πάντα μ’ άφηνε μισό

να ‘μαι καθρέφτης σε όλα αυτά που εσύ θα θες

μα αν το μπορώ ποτέ δεν ρώτησες

Θες ότι κακό να το περνάω

θες να προσποιούμαι πως γελάω

χωρίς να ‘σαι κοντά μου να υπάρχω

Θες δικαιολογίες πάντα να ‘χω

Θες να μην λυπάμαι που σε χάνω ξαφνικά

Να μην φοβάμαι που η ανάγκη μας νικά

Να μην αγγίξω την αλήθεια σου ξανά

Να μην πονέσω με το τέλος με το τέλος που πονά

Θες να γίνω άλλος να μην είμαι πια εγώ

μέσα στο κόσμο αυτό που έφτιαξες να ζω

να ‘μαι καθρέφτης της δικής σου λογικής

που θα σε βλέπει και θα λέει ότι πεις

να ψάξω αλλού το άλλο μου μισό

αυτό που πάντα μ’ άφηνε μισό

Να ‘μαι καθρέφτης σε όλα αυτά που εσύ θα θες

μα αν το μπορώ ποτέ δεν ρώτησες

Θες να ψάξω αλλού το άλλο μου μισό

αυτό που πάντα μ’ άφηνε μισό

να ‘μαι καθρέφτης σε όλα αυτά που εσύ θα θες

μα αν το μπορώ ποτέ δεν ρώτησες

Θες να ‘μαι καλά να μην πονάω

θες να ‘σαι μακριά και να μοιράζεις στιγμές

που ‘χα κρατήσει για να σ’ έχω

θες να μη σου λέω πως σ’ αγαπάω θες

Τελικά, τα πιο πολλά τα μπόρεσα. Όσα δεν μπόρεσα δεν τα ήθελες εσύ, αλλά εγώ, ο τυφλός…


Με Τρόχισαν οι Άνεμοι που Πάντα Κυνηγώ

from-bus.jpg

Όλη τη μέρα κλωθογύριζα στο μυαλό μου τι θα έγραφα για τη σημερινή παρωδία επιμόρφωσης στην οποία συμμετείχα και για τα νέα, με το στανιό και για τα λεφτά της ΕΕ γραμμένα, βιβλία.

Όμως, καθώς διέσχιζα με το αστικό τη μουδιασμένη Τσιμισκή (ή ίσως εγώ να ήμουν ο μουδιασμένος από τις μπύρες που είχα πιει πριν), όλα αυτά τα σάρωσαν υπόγεια ρεύματα που τραγουδούσαν στ’ αυτιά μου κι ο αέρας που τάραζε τα δέντρα και τα μάτια μου…

I still got the blues for you, λέει ο Gary Moore. Απόψε -μετά από καιρό- είναι μια τέτοια νύχτα. Μόνο που δεν ξέρω ποια κρύβεται σ’ αυτό το «you». Ποια ήσουν πραγματικά ή ποια είσαι απ’ όλες…

Δεν είμαι θλιμμένος: θυμάμαι γλυκά. Μόνο που θυμάμαι.

Ούτε θέλω κάτι περισσότερο. Μόνο να θυμάμαι.

Ο Σεπτέμβρης έχει γεύση κανέλας

Ψευδώνυμο: gazakas

Δεν είναι ακριβώς ψευδώνυμο, αλλά παραφθορά του πραγματικού μου επιθέτου, που έχει τον τόνο στη μεσαία και όχι στην πρώτη συλλαβή και διαφορετική κατάληξη. Το οφείλω σε μια από τις φοιτητικές μου παρέες στα Γιάννενα και ειδικότερα στον Αποστόλη και τον Θοδωρή, δύο Γρεβενιώτες που σπούδαζαν στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό και συγκατοικούσαν (το άλλο παρατσούκλι που μου είχαν σκαρώσει ήταν «κούνελος» και ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί). Τότε είχα ξεκινήσει να τσαλαβουτάω στον θαυμαστό καινούριο κόσμο του Διαδικτύου και άρχισα ασυναίσθητα να χρησιμοποιώ αυτό το «Γκάζακας» σε κάθε σχεδόν ηλεκτρονική μου δραστηριότητα. Τελικά μου έμεινε και αφού το όνομά μας δύσκολα το αλλάζουμε το χρησιμοποιώ ακόμα, παρότι πολλοί δυσκολεύονται να τονίσουν τη λέξη λόγω των άτονων λατινικών γραμμάτων.