“Για τυπικούς λόγους.” Ένα παραμύθι για τον Οδυσσέα.

Μέρες που είναι θα σας πω ένα παραμύθι λίγο αλλιώτικο από τα συνηθισμένα:

“Μια φορά κι έναν καιρό, σε κάποια χώρα μακρινή και φτωχή, πολλοί άνθρωποι έφευγαν για άλλες, ακόμη πιο μακρινές χώρες μπας και βελτιώσουν τη ζωή τη δική τους και των οικογενειών τους. Καθώς περνούσαν όμως τα χρόνια, η χώρα αυτή έπαψε να είναι τόσο φτωχή και έτσι κάποια στιγμή άρχισαν να έρχονται σε αυτή άνθρωποι από άλλες μακρινές χώρες, είτε για να δουλέψουν μπας και βγουν από τη δική τους φτώχεια και μιζέρια είτε για να ξεφύγουν από πολέμους και καταστροφές. Ξένους τους είπαν, με διάφορα ονόματα, ακόμη κι αυτούς που τους λογάριαζαν από την ίδια ρίζα και τους δώσαν γρήγορα δικαίωμα ψήφου, και σαν ξένους τους φέρθηκαν. Τους δώσαν τις χειρότερες δουλειές, τους πλήρωναν ψίχουλα ή τους κατέδιδαν στην αστυνομία -δεν είχαν βλέπεις χαρτιά νόμιμης παραμονής και εργασίας οι περισσότεροι- και αρκετοί ντόπιοι πλούτισαν από την εκμετάλλευση αυτών των ξένων.

Όλα αυτά βέβαια τα διευκόλυνε ακόμη πιο πολύ το ότι οι ξένοι δεν ήξεραν ούτε να μιλούν ούτε φυσικά να διαβάζουν και να γράφουν τη γλώσσα του τόπου στον οποίο είχαν βρεθεί. Μουγκοί λοιπόν ή με λεξιλόγιο νηπίων, προσπαθούσαν άδικα να βρουν το δίκιο τους και να συνεννοηθούν με τους ντόπιους, αλλά και μεταξύ τους, αφού έρχονταν από διαφορετικές χώρες. Το κράτος βέβαια δεν έκανε τίποτα για να τους βοηθήσει να μάθουν τη γλώσσα του, παρότι το ίδιο και πολλοί από τους κατοίκους του καυχιούνται για το πόσο σπουδαία και τρανή είναι αυτή η γλώσσα και πόσο χρειάζεται να διαδοθεί σε όλον τον κόσμο.

Έτσι ήταν η κατάσταση για κάτι λιγότερο από δέκα χρόνια, όταν στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας κάποιοι δάσκαλοι, βλέποντας την ασυνεννοησία αυτών των ανθρώπων, παρότι είχαν μεταξύ τους κοινά προβλήματα και συμφέροντα, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Ξεκίνησαν οι ίδιοι δωρεάν μαθήματα στην αρχή σε λίγους και αργότερα σε όλο και περισσότερους, όχι στις αμμουδιές κάποιου αρχαίου ποιητή, αλλά σε χώρους που τους παραχωρήθηκαν στα γραφεία συνδικαλιστικών οργανώσεων και, όταν πια ήταν ακόμη πιο πολλοί, σε ένα κτίριο του εργατικού κέντρου της πόλης.

Τα μαθήματα μετά από τρία χρόνια είχαν μετατραπεί πια σε ένα απογευματινό σχολείο με πολλά τμήματα και αυτή η πρωτοβουλία μερικών δασκάλων έπρεπε να πάρει και μια νομική μορφή για τυπικούς λόγους, όπως και έγινε. Άλλαξε όνομα, απέκτησε τυπικά κάποιους μετόχους και πήρε και κάποια λίγα χρήματα από το κράτος για το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης από τη θεατρική ομάδα που είχαν συστήσει μαθητές και δάσκαλοι. Καθώς μάλιστα τα τμήματα και οι μαθητές αυξάνονταν όλο και πιο πολύ, ένας από αυτούς ξεκίνησε να δουλεύει ως γραμματέας του σχολείου περίπου 25 ώρες τη βδομάδα, με κανονικό μισθό και ένσημα. Πώς πληρωνόταν; Από τα χρήματα που έδιναν στο σχολείο οι δάσκαλοι, από εισφορές φίλων και σωματείων, από χορούς και πάρτι που διοργανώνονταν.

Και τα χρόνια περνούσαν και το σχολείο δούλευε ρολόι, με εκατοντάδες μαθητές από χώρες όλου του κόσμου, που πια δε μάθαιναν μόνο τα βασικά, αλλά προχωρούσαν σε πιο ψηλά επίπεδα και προετοιμάζονταν εκεί για τις εξετάσεις που θα τους έδιναν το πρώτο τους πτυχίο γλωσσομάθειας στη χώρα αυτή. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα γίναν οι ίδιοι δασκάλες και δάσκαλοι για να διδάξουν τη δική τους γλώσσα ή τη γλώσσα που είχαν σπουδάσει στον δικό τους τόπο. Και δεν ήταν μόνο αυτά: εκεί μέσα μάθαιναν για την ιστορία του τόπου και της τάξης τους, έκαναν εκδρομές σε γύρω μέρη και ιστορικούς περιπάτους στην πόλη, γνώριζαν τα δικαιώματά τους, θυμόντουσαν ξανά -ή συνειδητοποιούσαν λίγο-λίγο- τι σημαίνει αλληλεγγύη. Κι ακόμη, εκεί γεννιούνταν φιλίες, φτιάχνονταν ερωτικοί δεσμοί, δημιουργούνταν οικογένειες, δοκιμάζονταν νέες διδακτικές μέθοδοι, χαρτογραφούνταν τα άγνωστα νερά της διδασκαλίας της γλώσσας αυτής σε ενήλικες μη φυσικούς ομιλητές της.

Κάποια στιγμή η παρατεταμένη οικονομική κρίση στην οποία έμπαινε αυτή η μακρινή χώρα χτύπησε και την πόρτα αυτού του σχολείου. Στα θρανία του, πλάι στους μαθητές και τις μαθήτριες από τα ξένα μέρη, άρχισαν να κάθονται και ντόπιοι που θέλαν να μάθουν μια άλλη γλώσσα για να μπορέσουν να δουλέψουν στον τουρισμό ή για να ξενιτευτούν τώρα αυτοί σε άλλες μακρινές χώρες. Το σχολείο, που, έχοντας μείνει χωρίς καμιά χρηματοδότηση για χρόνια από το κράτος και με τις εισφορές των μελών να μειώνονται, είχε πια εθελοντές στη γραμματεία του, αγκάλιασε αμέσως και τους καινούριους μαθητές του. Κι αυτοί όλο και πλήθαιναν.

Ώσπου, στο τέλος του τρίτου χρόνου αυτής της κρίσης -ίσως να ονομάστηκε έτσι γιατί κατά τη διάρκειά της όλοι κρίνονται γι’ αυτό που πραγματικά είναι- το κράτος αποφάσισε να ελέγξει όλες τις οργανώσεις που κάποια στιγμή είχαν νταραβέρια μαζί του και βρίσκονταν στα κιτάπια του. Ο λόγος; Είχαν αποκαλυφθεί κάτι σκάνδαλα με οργανώσεις που έπαιρναν εκατομμύρια από το κράτος για ανύπαρκτες και εξωφρενικές δραστηριότητες, όπως, για παράδειγμα, την αναδάσωση ενός τροπικού δάσους σε μια άλλη ήπειρο ή τη διεθνή ανάπτυξη (σκέτο).

Έτσι, ελέγχθηκαν και τα λογιστικά βιβλία του σχολείου της ιστορίας μας, παρότι είχαν περάσει δέκα χρόνια από τα τελευταία ψίχουλα που είχε πάρει από το κράτος, κι αυτά εκατοντάδες φορές υποπολλαπλάσια από τα ποσά που με γαλαντομία το κράτος έδινε σε άλλες οργανώσεις (το ότι το σχολείο ήταν από τις πρώτες -και τις ελάχιστες τελικά- οργανώσεις που ελέγχθηκαν πρέπει να οφείλεται σε κάποια διαβολική σύμπτωση). Οι δάσκαλοι λοιπόν που είχαν τότε ένα κάπως μεγαλύτερο βάρος στη διαχείριση του σχολείου ενημερώθηκαν από μια κρατική υπάλληλο ότι στα λογιστικά του βιβλία τα καταγεγραμμένα έξοδα της περιόδου που το σχολείου είχε έμμισθο γραμματέα εμφανίζονταν περισσότερα από τα έσοδα της αντίστοιχης περιόδου. “Μα τα λεφτά τα βάζαμε εμείς, από την τσέπη μας”, της είπαν. “Έπρεπε να κόβετε αποδείξεις στους εαυτούς σας για κάθε δεκάρα που βάζατε. Για τυπικούς λόγους. Δεν πρόκειται περί φοροδιαφυγής, γιατί τα έσοδα αυτά δεν φορολογούνται, αλλά θα σας κόψουμε πρόστιμα. Για τυπικούς λόγους.”

Για τυπικούς λόγους μεν, τα πρόστιμα τεράστια δε· περίπου όσο έβγαζε σε πέντε χρόνια όποιος δάσκαλος του σχολείου αυτού είχε την τύχη να δουλεύει στη δημόσια εκπαίδευση. “Να πάμε στα δικαστήρια”, σκέφτηκαν. Για τα δικαστήρια όμως θα χρειάζονταν -μόνο για αρχή- οι μισθοί ενός έτους. “Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος,” είπαν, και για ένα χρόνο δεν είχαν δώσει τίποτα.

Δεκατρείς μήνες μετά, τα πρόστιμα έγιναν χρέος και η αστυνομία έψαχνε τον υπεύθυνο του σχολείου, που δεν ήταν καν μέλος του σχολείου την περίοδο που αφορούσε ο έλεγχος, για να τον συλλάβει. Εκείνος το έμαθε από τον πανικόβλητο πατέρα του, και μετά από συζητήσεις με τα μέλη του σχολείου, αποφασίστηκε να αρχίσουν να πληρώνουν το χρέος, ώστε μετά την παράδοσή του στην αστυνομία να αναβληθεί η δίκη του. Βλέπετε, η δίκη θα ήταν κι αυτή τυπική και ο ίδιος θα καταδικαζόταν σίγουρα, έστω και με μια μικρή ποινή, που θα τον έβαζε σε περαιτέρω μπελάδες, αφού εξαιτίας ενός φρέσκου τότε νόμου κινδύνευε και η δουλειά του.

Από τότε και μέχρι την ώρα που μιλάμε, κι ενώ το σχολείο λειτουργεί ακόμη κάνοντας αυτό που ξέρει να κάνει καλά εδώ και είκοσι χρόνια σχεδόν, τα μέλη του σχολείου μαζί με τους ανθρώπους που του συμπαραστέκονται, δίνουν έναν διπλό αγώνα· από τη μια ζητούν να σβηστεί πλήρως αυτή η αδικία και από την άλλη μαζεύουν χρήματα για να πληρώνουν κάθε μήνα το χρέος, που φυσικά είχε πια μεγαλώσει κι άλλο και είχε γίνει ίσο με συνολικούς μισθούς 6-7 ετών δημόσιου εκπαιδευτικού. Υποσχέσεις πολλές δόθηκαν, κυβερνήσεις υποτίθεται πιο φιλικές στο σχολείο ήρθαν στην εξουσία, αλλά λύση δεν έχει έρθει και τα χρήματα όλο και τελειώνουν. Κι αν κάποιοι από τους ήρωες αυτού του παραμυθιού γίναν λιγάκι καλύτεροι άνθρωποι και βρήκαν στο πλάι τους και άλλους καλούς ανθρώπους, δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε ότι ζήσαν αυτοί καλά, γιατί το παραμύθι αυτό περιμένει ακόμη το δικό του ευχάριστο τέλος.”

Καιρός το παραμύθι να τελειώνει, που έλεγε και ένα παλιό τραγούδι. Εμείς, τα μέλη και οι φίλες του Σχολείου Αλληλεγγύης “Οδυσσέας”, του οποίου την πολύ αληθινή και πραγματική ιστορία μόλις διαβάσατε, απαιτούμε επιτέλους το αυτονόητο· άμεση διαγραφή του χρέους του ή αποκατάσταση της αδικίας εις βάρος του με οποιονδήποτε άλλο τρόπο!

saveodysseas

Advertisements

“Οδυσσέας”: Ένας χρόνος αγώνα ενάντια στον Κύκλωπα του κράτους

saveodysseas

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την έναρξη της πιο δύσκολης φάσης της περιπέτειας του Σχολείου Αλληλεγγύης “Οδυσσέας”, μιας εθελοντικής οργάνωσης στη Θεσσαλονίκη που από το Δεκέμβρη του 1997 διδάσκει αδιαλείπτως εντελώς δωρεάν ελληνικά, αλλά και ξένες γλώσσες, σε μετανάστες, πρόσφυγες, παλιννοστούντες και ντόπιους, με 7000 περίπου μαθητές να έχουν περάσει ως τώρα από τα θρανία του. Η περιπέτεια αυτή, για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση, έχει ξεκινήσει το 2012 με τον έλεγχο των λογιστικών του βιβλίων από την Εφορία και την επιβολή εις βάρος του ολωσδιόλου άδικων και καταφανώς δυσβάσταχτων προστίμων (62.000 ευρώ περίπου) για τυπικές και γραφειοκρατικές παρατυπίες στα λογιστικά του βιβλία. Για την ιστορία, αυτές οι παρατυπίες συνίσταντο κυρίως σε λογιστικές παραλείψεις που παρουσίαζαν τα – εκ του νόμου μη φορολογητέα- έσοδα του Σχολείου κατά πολύ λιγότερα από τα έξοδα της περιόδου 2001-09, και σε εκπρόθεσμη προσκόμιση αποδείξεων είσπραξης και πάλι μη φορολογητέων ποσών της ίδιας περιόδου.

Στις αρχές Δεκεμβρίου 2013 λοιπόν, κινήθηκε αυτόφωρη διαδικασία εις βάρος του νόμιμου υπεύθυνου του “Οδυσσέα”, Αντώνη Γαζάκη, προέδρου του ΔΣ, καθώς τα επιβληθέντα πρόστιμα του 2012 μετατράπηκαν σε ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο λόγω αδυναμίας καταβολής των χρημάτων, αφού ο “Οδυσσέας” εδώ και αρκετό καιρό δεν είχε παρά αμελητέα έσοδα, και καμία περιουσία φυσικά.

Μπροστά στο πολύ ορατό ενδεχόμενο να δικαστεί και να καταδικαστεί ο Αντώνης Γαζάκης και να κινδυνέψει, όντας εκπαιδευτικός στη δημόσια εκπαίδευση, με πειθαρχικές κυρώσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και στην αργία/απόλυσή του, αλλά και για να μην επικρέμαται αιωνίως αυτό το χρέος πάνω από τον “Οδυσσέα”, η Γενική Συνέλευση των μελών του, έχοντας στο πλευρό της έκτοτε αλληλέγγυα εκπαιδευτικά σωματεία, αντιρατσιστικές οργανώσεις, μεταναστευτικές οργανώσεις, πολιτικούς χώρους και άτομα, αποφάσισε να προχωρήσει άμεσα σε ρύθμιση των οφειλών και την αποπληρωμή του ποσού των σχεδόν 78.000 ευρώ μαζί με τις προσαυξήσεις σε 43 δόσεις των 1810 ευρώ, και ταυτόχρονα να επιδιώξει την πολιτική ρύθμιση του ζητήματος εκ μέρους της πολιτείας, είτε μέσω μιας διαγραφής της οφειλής είτε μέσω μιας κρατικής χρηματοδότησης ίσου ύψους με αυτή.

Πράγματι, η έναρξη της καταβολής των δόσεων, με χρήματα που μαζεύτηκαν με κόπο από αλληλέγγυους, οδήγησε στην αναστολή της δίωξης του προέδρου του ΔΣ για όσον καιρό θα αποπληρώνεται με συνέπεια η οφειλή, μέχρι τη συνολική αποπληρωμή της. Ως το Δεκέμβρη του 2014 είχαν καταβληθεί περίπου 22.000 ευρώ που συγκεντρώθηκαν μετά κόπων και βασάνων, μέσα από μηνιαίες εισφορές μελών και φίλων του “Οδυσσέα”, από έκτακτες οικονομικές εισφορές εκπαιδευτικών σωματείων και άλλων οργανώσεων, από εκδηλώσεις οικονομικής ενίσχυσης (πάρτι, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις κα.), και από τον οβολό διαφόρων αλληλέγγυων ατόμων, ακόμη και παλιότερων μαθητών του. Ο “Οδυσσέας” είναι κάτι παραπάνω από ευγνώμων προς όλους αυτούς, γιατί δεν θα είχε καταφέρει να φτάσει αλώβητος ως εδώ μόνο με τις δικές του δυνάμεις.

Παράλληλα με τη συγκέντρωση των χρημάτων για τη συνεπή αποπληρωμή των δόσεων, ο “Οδυσσέας” και οι φίλοι του ξεκίνησαν μια μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης της κοινής γνώμης και ταυτόχρονα πολιτικής πίεσης. Δόθηκαν συνεντεύξεις τύπου, έγινε παράσταση διαμαρτυρίας στην Α΄ ΔΟΥ Θεσσαλονίκης, διοργανώθηκαν δημόσιες εκδηλώσεις-συζητήσεις για το συγκεκριμένο θέμα, δημοσιεύτηκαν ρεπορτάζ και άρθρα γνώμης στον τοπικό και αθηναϊκό τύπο, έγιναν τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά ρεπορτάζ, αφιερώματα και παρεμβάσεις, κοινοποιήθηκε το ζήτημα ευρέως και στο διαδίκτυο, με αποκορύφωμα ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο twitterstorm, και ο “Οδυσσέας” έγινε -δυστυχώς όχι για τους λόγους που θα ήθελε- γνωστός σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό από ό,τι στο παρελθόν.

Σε πολιτικό επίπεδο, ένα ψήφισμα υπέρ του “Οδυσσέα” έχει ήδη υπογραφεί από δεκάδες φορείς, συλλογικότητες και οργανώσεις, μεταξύ των οποίων ο Δήμος Θεσσαλονίκης, η ΟΛΜΕ, το ΕΚΘ, και άλλοι από όλη τη χώρα, αλλά και το εξωτερικό. Το ίδιο ψήφισμα, με τη μορφή έκκλησης προς το Υπουργείο Οικονομικών έχει συγκεντρώσει μέχρι σήμερα πάνω από 4000 διαδικτυακές υπογραφές και συνεχίζει. Κατατέθηκε επίσης αίτηση ακύρωσης των φύλλων ελέγχου που οδήγησαν στα πρόστιμα εις βάρος του. Στο πλευρό του “Οδυσσέα” έχουν ταχθεί κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΔΗΜΑΡ και οι ΑΝΕΛ, έχουν κατατεθεί ερωτήσεις στη Βουλή για το θέμα, ενώ μετά από το twitterstorm που αναφέρθηκε πιο πάνω, ο τότε Γενικός Γραμματέας Εσόδων του ΥΠΟΙΚ, Χάρης Θεοχάρης, παραδέχτηκε δημόσια ότι πρόκειται για μια μεγάλη αδικία λόγω υπερβάλλοντος ζήλου και δεσμεύτηκε να κάνει ό,τι μπορεί για να διορθωθεί.

Δυστυχώς όμως παρά τις δεσμεύσεις, και παρά το γεγονός ότι έχει λάβει γνώση του θέματος ο υφυπουργός Οικονομικών, το Υπουργείο Παιδείας, και ο Γενικός Γραμματέας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής και άλλοι κυβερνητικοί/υπηρεσιακοί παράγοντες, καμία θετική εξέλιξη δεν υπάρχει από την πλευρά της κυβέρνησης μέχρι τώρα. Μέσα σε όλο αυτό το διάστημα βέβαια ακούσαμε για ΜΚΟ που -σε αντίθεση με τον “Οδυσσέα”- έπαιρναν τεράστιες χρηματοδοτήσεις, συχνά για ανύπαρκτο έργο, αλλά βρίσκονται στο απυρόβλητο γιατί όλα τα έκαναν νομότυπα, για εταιρείες που γλίτωναν τη φορολόγησή τους μέσω Λουξεμβούργου, για “επιχειρηματίες” που έχουν φεσώσει το ελληνικό δημόσιο εκατομμύρια ευρώ και αποφυλακίζονται πληρώνοντας εγγυήσεις μεγαλύτερες από τα συνολικά χρέη του “Οδυσσέα” για να κάνουν πάρτι στη Μύκονο.

Όλα αυτά δεν μπορούν παρά να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κανενός είδους πολιτική βούληση εκ μέρους της παρούσας κυβέρνησης να άρει την κατάφωρη και πανθομολογούμενη αδικία. Οι διάφοροι φορείς της δηλώνουν αναρμόδιοι, υποχρεώνοντας έτσι ανθρώπους που έχουν αφιερώσει αφιλοκερδώς πολύτιμο χρόνο και ενέργεια στον “Οδυσσέα” και έχουν χτυπηθεί από την οικονομική κρίση, να αναζητούν διαρκώς τρόπους για να εξασφαλίσουν τις δόσεις της ρύθμισης και, κατά συνέπεια, την επιβίωση του “Οδυσσέα”, μιας οργάνωσης με αναγνωρισμένο κοινωνικό έργο. Αν κάνουμε λάθος, ας μας διαψεύσει η ίδια η κυβέρνηση με πράξεις.

Ένα χρόνο μετά λοιπόν, ο “Οδυσσέας” συνεχίζει να πιέζει για μια οριστική πολιτική λύση που θα τον λυτρώσει από τον βραχνά των δόσεων το συντομότερο δυνατό. Οι οικονομικές δυνατότητες και αντοχές του όμως έχουν φτάσει σχεδόν στο όριο τους. Τα 1810 ευρώ συγκεντρώνονται όλο και δυσκολότερα. Γι’ αυτό, αποφασίστηκε πριν μερικές μέρες να προχωρήσει σε νέα ρύθμιση κάνοντας χρήση της πρόσφατης τροπολογίας για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο. Έτσι, θα καταβάλλει πλέον 823 ευρώ το μήνα, αυξάνοντας των αριθμό των μηνιαίων δόσεων σε 72 (6 χρόνια!), ώστε να αποδυθεί με λιγότερο άγχος στον αγώνα για την καλύτερη δυνατή πολιτική λύση στο ζήτημα, απαιτώντας από την όποια κυβέρνηση να κάνει άμεσα το αυτονόητο: σεισάχθεια για τον “Οδυσσέα” με τον ένα ή τον άλλο τρόπο!

Καλούμε όλους τους φορείς, τις συλλογικότητες, τις οργανώσεις και τα αλληλέγγυα άτομα που μοιράζονται τις αρχές, τις ιδέες και τους σκοπούς του “Οδυσσέα” να σταθούν στο πλευρό του και να τον στηρίξουν πολιτικά, ηθικά, οικονομικά, ώστε να φτάσει στην Ιθάκη αυτής της περιπέτειας χωρίς άλλους Λαιστρυγόνες και τρομερούς Ποσειδώνες. Η αλληλεγγύη να νικήσει!

Σχολείο Αλληλεγγύης “Οδυσσέας”

Για τον «Οδυσσέα» και τις ΜΚΟ

Μέχρι τώρα δεν είχα ανεβάσει εδώ τίποτα σχετικό με την πρόσφατη περιπέτεια του «Οδυσσέα», του Σχολείου Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη στο οποίο δραστηριοποιούμαι κι εγώ μαζί με συναδέλφους εκπαιδευτικούς. Από τη μια δεν είχα χρόνο, από την άλλη ήθελα να κρατήσω ανέπαφα έστω και κάποια ψήγματα της διδαδικτυακής μου περσόνας. Με τις τελευταίες αποκαλύψεις για τις ΜΚΟ όμως η αγανάκτησή μου για την αδικία εις βάρος του «Οδυσσέα» έφτασε στα όριά της και έτσι αναδημοσιεύω το κείμενο που συντάξαμε στον «Οδυσσέα» για να μιλήσουμε για το θέμα. Θα υπάρξει και συνέχεια…

ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ «ΟΔΥΣΣΕΑΣ»
ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΕΔΡΑ: ΑΙΣΩΠΟΥ 24 -Τ.Κ. 54627

ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΛΗΡΩΝΩ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΑΛΛΩΝΩΝ…  ΤΕΡΜΑ! ΩΣ ΕΔΩ!” 

Θεσσαλονίκη, 24/02/2014

Αίσθηση προκαλούν τα νέα στοιχεία για το «πάρτι» με τη χρηματοδότηση Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων…”, “Ένας τρελός χορός εκατομμυρίων είχε στηθεί γύρω από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις…”, “Το μεγάλο φαγοπότι με τις ΜΚΟ έρχεται να επιβεβαιώσει πόρισμα της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής…”

Τα παραπάνω είναι χαρακτηριστικά αποσπάσματα από πρόσφατα ρεπορτάζ (20/2/2014) για τη χρηματοδότηση των ΜΚΟ από το κράτος. Σε μας όμως δεν προκαλούν καμία αίσθηση αυτά τα νέα στοιχεία για τον τρελό χορό των εκατομμυρίων και το μεγάλο φαγοπότι με τις ΜΚΟ. Ήταν κοινό μυστικό το τι συνέβαινε με κάποιες ΜΚΟ των οποίων τις ευφάνταστες ονομασίες συναγωνίζονταν μονάχα οι ακόμη πιο ευφάνταστοι σκοποί που υποτίθεται ότι θα εξυπηρετούσαν (μέχρι και για πρόγραμμα καλλιέργειας τομάτας στην Αφρική διαβάσαμε). Όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας απλώς επαληθεύουν όχι μόνο τις υποψίες μας, αλλά και τα συμπεράσματά μας από τις εμπειρίες του “Οδυσσέα”, του εθελοντικού σχολείου που διδάσκει εντελώς δωρεάν 15 χρόνια τώρα ελληνικά και ξένες γλώσσες σε μετανάστες και ντόπιους (ενδεικτικά, από τα θρανία μας έχουν περάσει πάνω από 6500 μαθητές).

Τυπικά, κι ο “Οδυσσέας” είναι ΜΚΟ! Καταγραφήκαμε στα μητρώα των ΜΚΟ του Υπουργείου Εξωτερικών το 2002, ως αποτέλεσμα μιας αίτησής μας για την υλοποίηση προγράμματος εκμάθησης Η/Υ στο Αργυρόκαστρο της Αλβανίας. Η αίτησή μας απορρίφθηκε μετά πολλών επαίνων, ενώ την ίδια στιγμή μας είχε προταθεί, όντας εκπαιδευτική οργάνωση, να υλοποιήσουμε ένα πρόγραμμα για τη δημιουργία ορνιθοτροφείου στην ίδια περιοχή!!! Φυσικά δεν το συζητήσαμε καν… Είχαμε πάρει από παλιά λοιπόν μια γεύση για το πώς λειτουργεί όλη αυτή η ιστορία με τις ΜΚΟ.

Γεύση μπορεί να είχαμε πάρει, χρήματα από το κράτος όμως; Ο “Οδυσσέας” πήρε όντως κρατική επιχορήγηση δύο φορές: 10.000 ευρώ το 2003 από το Υπουργείο Πολιτισμού και 2.500 ευρώ το 2004-05 από το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Αυτά τα “αστρονομικά” ποσά αξιοποιήθηκαν για αρκετά χρόνια -με μεγάλη φειδώ και σύνεση- για την αγορά διδακτικών εγχειριδίων για τους μαθητές του σχολείου, για τα σκηνικά, τα κοστούμια και τις μετακινήσεις της θεατρικής μας ομάδας που δίνει αποκλειστικά παραστάσεις με ελεύθερη είσοδο, καθώς και για τη μισθοδοσία ενός μετανάστη που εργαζόταν στη γραμματεία μας, έξοδα για τα οποία υπάρχουν όλα τα νόμιμα παραστατικά. Έκτοτε ο “Οδυσσέας”, του οποίου το κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο πιστοποιείται από πλήθος δημοσιευμάτων στον τύπο, από πανεπιστημιακές δημοσιεύσεις πάνω στην πρότυπη διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης που πραγματοποιήθηκε στα τμήματά του, αλλά κυρίως από τους χιλιάδες μαθητές του, δεν έχει λάβει καμία κρατική οικονομική βοήθεια και στηρίζεται αποκλειστικά στις εισφορές μελών, φίλων και εκπαιδευτικών σωματείων, λειτουργώντας πάντα με γνώμονα την αλληλεγγύη, την αυτοδιαχείριση και την αυτοοργάνωση.

Θα μπορούσε κάλλιστα να πει κανείς ότι θα έπρεπε να νιώθουμε ευτυχείς, αφού δεν συγκαταλεγόμαστε στις “αμαρτωλές ΜΚΟ”, οι οποίες φαίνεται πως έπαιρναν επιχορηγήσεις δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σαν να έπαιρναν καραμέλες από το περίπτερο… Τουναντίον, είμαστε αφάνταστα εξοργισμένοι! Και πώς να μην είμαστε, όταν, την ίδια στιγμή που αρχίζει να αποκαλύπτεται ποιοι “μαζί τα φάγανε”, ο “Οδυσσέας” βρίσκεται εν τω μέσω μιας απίστευτης περιπέτειας, ανάλογης αυτών που πέρασε ο μυθικός ομώνυμος ήρωας!

Χωρίς να έχουμε λάβει εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια χρήματα από το κράτος, χωρίς να έχουμε σε καμιά περίπτωση ζημιώσει οικονομικά το κράτος, κάνοντας αφιλοκερδώς αυτό που είναι διεθνής υποχρέωση του κράτους (εκμάθηση της γλώσσας της χώρας υποδοχής στους μετανάστες), συνεργαζόμενοι συστηματικά και με κρατικούς φορείς, βρεθήκαμε, όπως ίσως γνωρίζουν πολλοί αναγνώστες, αφού πρώτα συναντήσαμε αντιμετώπιση που αντιστοιχεί σε κάποια ύποπτη κερδοσκοπική επιχείρηση, να είμαστε αναγκασμένοι να πληρώσουμε στην Εφορία δεκάδες χιλιάδες ευρώ για πρόστιμα που αφορούν όχι φορολογικές παραβάσεις, αλλά “πλημμελή τήρηση” του βιβλίου εσόδων-εξόδων την περίοδο 2001-2009! Και είμαστε διπλά εξοργισμένοι γιατί, ενώ οι ΜΚΟ των παχυλών χρηματοδοτήσεων ελέγχονται για το πού και πώς ξόδεψαν τα χρήματα που πήραν, εμείς τιμωρηθήκαμε επειδή τα καταγεγραμμένα μας έξοδα υπερέβαιναν τα καταγεγραμμένα μας έσοδα! Η οργή μας περισσεύει, καθώς η αδυναμία πληρωμής των προστίμων έφερε ακόμη και την αυτόφωρη δίωξη του υπεύθυνου κατά το νόμο για τον “Οδυσσέα”, Αντώνη Γαζάκη, πρόεδρο του ΔΣ, του οποίου η θέση ως εκπαιδευτικού στη δημόσια εκπαίδευση κινδυνεύει σε περίπτωση μη πληρωμής των δόσεων στην Εφορία!

Το τελευταίο διάστημα που το πρόβλημα του “Οδυσσέα” δημοσιοποιήθηκε ευρέως, δεν υπάρχει ούτε ένας, ξεκινώντας από αυτούς που μας γνωρίζουν και στέκονται στο πλευρό μας εδώ και χρόνια και φτάνοντας μέχρι και τους πιο δύσπιστους, που να μην αναγνωρίζει ότι αυτό που συμβαίνει εις βάρος του σχολείου μας είναι απαράδεκτο, ακατανόητο και τελικά αποτρόπαιο. Εκατοντάδες φίλοι, δεκάδες φορείς και οργανώσεις (βλέπε παρακάτω), έχουν ενώσει τη φωνή τους με τη δική μας για να αρθεί αυτή η κατάφωρη αδικία και να διαγραφούν εξ ολοκλήρου τα πρόστιμα. Άραγε πόσες από τις ΜΚΟ που βρίσκονται στο μικροσκόπιο αυτές τις μέρες (κάποιες έχουν ήδη αποκληθεί “φαντάσματα”) μπορούν να καμαρώνουν για ανάλογο έργο και υποστήριξη, όπως καμαρώνει ο “Οδυσσέας”; 

Απαιτούμε λοιπόν, τώρα που αποκαλύπτονται οι ΜΚΟ οι οποίες συμμετείχαν στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, την αποκατάσταση της λογικής και της δικαιοσύνης μέσα από την πλήρη διαγραφή των προστίμων του “Οδυσσέα” και δηλώνουμε απερίφραστα ότι μέχρι να συμβεί αυτό δεν θα κάνουμε πίσω!
Το ΔΣ του “Οδυσσέα”

Αλφαβητικός κατάλογος των φορέων, οργανώσεων, συλλογικοτήτων που βρίσκονται στο πλευρό του «Οδυσσέα» ενάντια στις διώξεις που υφίσταται, είτε έχοντας υπογράψει το κοινό ψήφισμα είτε έχοντας εκδώσει δικό τους ψήφισμα είτε δηλώνοντάς μας τη συμπαράστασή τους (τα λινκ οδηγούν στην ιστοσελίδα της κάθε οργάνωσης ή στη σελίδα όπου έχουν αναρτήσει το ψήφισμα που υπογράφουν):

«Αλληλεγγύη για όλους», “Ανατολικός Άνεμος” – δημοτική παράταξη Δ. Θέρμης,«Ανοιχτή Πόλη» – δημοτική παράταξη Δ. ΘεσσαλονίκηςΑνοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Περιοχής Σχ. Τυφλών, Ευζώνων, ΦαλήρουΑνοιχτή Συνέλευση Ορεστιάδας,ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης«Αντιγόνη – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία»Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία ΘεσσαλονίκηςΑντιρατσιστική Πρωτοβουλία ΛάρισαςΑντιφασιστική Επιτροπή Φαλήρου (Θεσ/νίκη), Αντιφασιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης (ΑΣΑ), ΑΡΣΙΣΑταξήα – ομάδα μαθημάτων Κοινωνικού Στεκιού/Στεκιού Μεταναστών ΧανίωνΑυτόνομη Ριζοσπαστική Αυτοδιοίκηση στο Δήμο Νεάπολης-ΣυκεώνΔήμος ΘεσσαλονίκηςΔίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα«Δράση για την Άγρια Ζωή»Εθελοντική Εργασία ΘεσσαλονίκηςΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ – περιοδικό «αντιτετράδια της εκπαίδευσης»«Εκτός Τάξης» – ομάδα μαθημάτων Στεκιού ΜεταναστώνΕλληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας, Α’ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής «Κυριάκος Σιδηρόπουλος», Β’ ΕΛΜΕ ΈβρουΓ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, Δ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, ΕΛΜΕ ΚαρδίτσαςΕΛΜΕ Λέσβου«Ενεργοί Πολίτες για το Δήμο Βεροίας – Ανατροπή Τώρα»Ένωση εκπαιδευτικών της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας,Ένωση μεταναστών από τη Σενεγάλη και άλλες αφρικανικές χώρεςΕπιτροπή Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν,Θεματική Ομάδα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Οικολόγων Πράσινων, “Θεσσαλονίκη Πράσινη Πόλη” Δημοτική παράταξη Δ. Θεσσαλονίκης, ΚΑΛΛΙΣΤΩ – Περιβαλλοντική Οργάνωση για την Άγρια Ζωή και τη ΦύσηΚΑΡ.ΠΟ.Σ – δημοτική κίνηση Καρδίτσας,Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» (ΚΑΡ), ΚΕΕΡΦΑ – Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή ΘεσσαλονίκηςΚοινωνικό Εργαστήριο ΘεσσαλονίκηςΚοινωνικό Ιατρείο ΑλληλεγγύηςΚοινωνικό Κέντρο/Στέκι Μεταναστών,Κοινωνικό Στέκι/Στέκι Μεταναστών ΧανίωνΚουζίνα Αλληλεγγύης Κοινωνικού Κέντρου/Στεκιού ΜεταναστώνΜικρόπολις – Κοινωνικός Χώρος για την ΕλευθερίαMoment DramaNAFTHA – Nazi-Free Thessaloniki AssemblyΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωσηνεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση“Ξεκίνημα” – Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση, Οικολογία-Αλληλεγγύη – περιφερειακή παράταξη, Οικολογική Κίνηση ΔράμαςΟικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης“Οικόπολις” – μια παράλληλη πόλη,ΟΛΜΕΟμάδα νομικών για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστώνΟμΜΙΚΡΟ-Ομάδα Μαθημάτων Μικρόπολις, Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (Π.Ε.Σ.ΕΚ), Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην ΕκπαίδευσηΠολιτική Κίνηση Νομού Θεσσαλονίκης των Οικολόγων Πράσινων,«Πολύδρομο»Σύλλογος Αλβανών Μεταναστών «Μητέρα Τερέζα», Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών ΠΤΔΕ (ΑΠΘ), SYMβIOSISΣΥΡΙΖΑΣωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης“Χωρίς Χρέος Χωρίς Ευρώ” – κοινότητα σκέψης δράσης